Tweede Kamer Woordvoerder Milieu, Verkeer en Ontwikkelingssamenwerking

Eric Smaling

Volle kracht vooruit met de nieuwe groene revolutie. We gaan afscheid nemen van fossiele brandstoffen en hebben het SP-oog daarbij speciaal gericht op werkgelegenheid, betaalbaarheid en draagvlak.

Eric Smaling

Biografie

Ik ben opgegroeid in Amsterdam, heb gestudeerd in Wageningen en na enkele jaren in de tropen (Kenia, Indonesie) ben ik hoogleraar geworden, eerst in Wageningen en daarna in Twente. In 2002 ben ik lid geworden van de SP omdat de partij kracht uitstraalt en de mensen letterlijk opzoekt. Zo bedrijf je politiek. Door deze manier van werken, veel buiten de Kamer, veel aan de keukentafel, veel bij acties en demonstraties, voel je pas dat je ‘volksvertegenwoordiger’ bent en pas dan krijgt zo’n betiteling ook de waarde die het moet hebben. Ik wil in algemene zin naar mensen uitstralen dat ze op me kunnen rekenen in de strijd om een eerlijke, prettige, duurzame en respectvolle samenleving, ook internationaal. In meer enge zin blijf ik graag het hele land afstruinen om mee te denken en te praten over alles wat met de fysieke leefomgeving te maken heeft.

De favorieten van Eric

Boek

De Druiven der Gramschap van John Steinbeck. Armoede, landbouw, gebrek aan grondrechten, de kansloze tocht naar het beloofde land. En geen happy end. F. Springer met Teheren een Zwanenzang, over de omwenteling in Iran door de ogen van een diplomaat, alle dierenbundels van Anton Koolhaas, An Icecream War van William Boyd over een wereldoorlog uitgevochten in Afrika en Anthills of the savanna, mijn favoriete Afrikaanse roman, van Chinua Achebe. Op non-fictie gebied zijn Guns, Germs and Steel van Jared Diamond en The Scramble for Africa van Thomas Pakenham de meesterwerken.

Film

The Unbearable Lightness of Being staat nog altijd op 1. The Colour Purple vond ik ook prachtig. Absurdistische films houd ik ook van, zoals van Thomas Vinterberg (Festen, Submarino) en over-the-top films zoals van Quentin Tarantino (Jacky Brown, Pulp Fiction, Reservoir Dogs, Kill Bill).

TV-programma

Actualiteitenprogramma's, EKs en WKs voetbal, alles van Wim T. Schippers, maar ik ben meer een radiotype.

Muziek

Ik ben een enorme soulfan: Stax, Motown, Philly Sound, Disco en de soul van de laatste tijd: allemaal heerlijk, van Al Green en The O’Jays tot Donna Summer en Sharon Jones & the Dapp-Kings. Veel oude pop en rock gaat ook prima naar binnen trouwens, van Deep Purple tot The Sweet. De Top-2000 staat de hele week aan en de Zwarte Lijst op Radio 6 is helemaal een must voor mij. Klassiek gaat ook wel goed naar binnen, maar geen cellosonates en operettes.

Sport

Ik heb lang gevoetbald en gebasketbald, maar beperk me nu tot het fitnesscentrum en lange tochten op een oude fiets. Vanaf mijn jeugd schaak ik fanatiek. Ik ben voorzitter geweest van het Max Euwe Centrum in Amsterdam.

Gerecht

Een goeie gevulde vissoep die een tijdje heeft gestaan en allerlei pasta's. Ik heb een tijdje in Italie gewerkt en daar kun je je twee keer per dag echt verheugen op het feit dat je weer mag eten. Dat kennen wij helaas niet.

Vakantiebestemming

Italië, Engeland en elk jaar een paar dagen naar Gent om te schaken, maar ook om even van de sfeer in België te genieten. Ik ben voor mijn werk altijd veel op reis (geweest) en heb daardoor geen grote vakantiebehoefte. In de zomer blijf ik het liefst thuis. Vooral de weken dat iedereen weg is, heerlijk!

Kunst

Ik houd van de vroege Picasso, van onze eigen Hollandse School en van de landschapsschilders van de Haagse School. Veel werk van de impressionisten vind ik ook mooi. In Parijs een rondje Musee d’Orsay, Orangerie en Centre Pompidou kan heel aangenaam zijn. In Washington DC staat een hele batterij musea naast elkaar aan The Mall met in het midden alle monumenten, dat is ook erg de moeite waard (en overal gratis toegang). Indrukwekkend waren musea bij Astana in Kazachstan waar in de tijd van Stalin vrouwen gevangen zaten, een museum over Stalin zelf in zijn geboorteplaats Gori (Georgie) en een ‘genocide memorial’ in Rwanda, met klaslokalen vol mensen die in 1994 zijn omgebracht. Vergeet je nooit meer.

Zit politiek in je familie?

Niet actief, maar het ging vroeger thuis wel vaak over politiek. Mijn ouders waren fan van Joop den Uyl.

Hoe en waarom ben je bij de SP terecht gekomen?

Ik werd tijdens mijn studie lid van de PvdA, maar vanwege de keuze voor een tropische opleiding en werkkring bleef dat lidmaatschap nogal slapend. Nadat Kok de ideologische veren had afgeschud heb ik opgezegd. Bij GroenLinks ben ik een paar jaar lid geweest. De mensen waren aardig, maar het was me te intellectueel. Ik functioneer het beste in een mix van mensen uit alle lagen van de bevolking. Toen werd het de SP. De Tweede Kamerleden spraken me aan, het programma ook. De Tribune kocht ik eind jaren '70 al op de studentenflat in Wageningen. Stom dat ik er zo lang mee heb gewacht.

Wat is voor jou de meest inspirerende historische gebeurtenis of persoon?

Het einde van het IJzeren gordijn en van de apartheid in Zuid Afrika, met de vrijlating van Mandela waren indrukwekkend. Je groeit op met het idee dat die situaties nooit veranderen. Hopelijk maken we in het Midden-Oosten nog eens mee dat de Palestijnse zaak naar ieders tevredenheid wordt geregeld.

Van of voor wie zouden we in Nederland een standbeeld moeten oprichten?

Elk jaar een standbeeld voor iemand die zich helemaal het heen en weer werkt voor anderen zonder ooit op te vallen. Beroemdheden zijn vaak al bevoorrechte mensen. Die hoef je niet ook nog eens te vereeuwigen.

Eric Smaling op SP.nl