We leven in een rijk land. Toch groeit het aantal dak- en thuislozen. De samenleving kan hier niet langer toekijken en moet zichzelf een zorgplicht opleggen. Niet alleen om mensen van straat te halen, maar ook om daklozen weer een menswaardig bestaan te geven. En vooral om te verkomen dat mensen dakloos worden.
Om dit te bereiken moeten gemeenten een zorgplicht krijgen. Daklozenteams kunnen worden ingesteld om daklozen te begeleiden. Er moeten een recht op wonen komen voor iedereen en een preventieve aanpak om dakloosheid van jongeren en mensen met schulden te voorkomen. De wachtlijsten in de zorg (vooral in de GGZ en de jeugdzorg) dienen te worden weggewerkt. Niemand mag worden ontslagen uit de jeugdzorg, detentie of een psychiatrisch ziekenhuis zonder duidelijkheid over een (al dan niet begeleide) woonplek. Er moeten voldoende en gespecialiseerde sociale pensions komen en alle opvang moet 24 uur open zijn, met een onbeperkte verblijfduur. In bijzondere gevallen moet onder medische controle drugs worden verstrekt. Veel meer dan nu het geval is moet worden ingezet op resocialisatie.
De schuldsanering moet worden aangepast, zodat iedereen ervoor in aanmerking kan komen en niemand op een wachtlijst hoeft te staan.