Gevangenismaaltijd voor Kamerleden en staatssecretaris

Hoe kom je erbij te gaan lunchen in een gevangenis?

Ik werd hiertoe uitgedaagd door enkele ex-gedetineerden die klaagden over de kwaliteit en de eenzijdigheid van de gevangenismaaltijden. Zij vonden dat wij als politici hun klachten niet af konden doen als onzin als je dit zelf nooit geproefd hebt. Dat leek mij terecht, dus heb ik mijn mede-commissieleden en de staatssecretaris uitgenodigd voor een werkbezoek aan een gevangenis, waarbij we als lunch deze maaltijd ook eens konden proeven.

Wordt er dan veel geklaagd over de gevangenismaaltijden?

Ja ik ontvang hier met enige regelmaat klachten over. De Commissies van Toezicht in de gevangenissen ook. Om eerlijk te zijn was mijn primaire reactie steeds dat smaken kunnen verschillen en dat er altijd wel ergens over geklaagd kan worden. Maar eigenlijk kun je pas oordelen als je dit zelf een keer geproefd hebt. Er op af, dacht ik dus.

Was het echt zo verschrikkelijk?

Nee dat vond ik niet. De lunch is de warme maaltijd, in de ochtend en in de avond eten de gedetineerden brood. De warme maaltijd bestaat dus uit een magnetron-bakje, waarvan de inhoud iedere dag verschilt. Ik heb de maaltijden van drie verschillende dagen geproefd. Het één was beter dan het andere maar het was zeker niet vreselijk, al kan ik zelf natuurlijk lekkerder koken. Maar dat is niet het criterium. Ik vond het voedzaam en voldoende. Daarnaast krijgen de gevangenen twee ons groenten en twee stuks fruit per dag, dus qua voedingswaarde is het in orde.

Wat ga je hier nu mee doen?

Als je veel klachten ontvangt dan is het minste wat je kunt doen zelf een keer gaan proeven. Dat heb ik nu gedaan, maar mijn oordeel is dus niet negatief. Volgende week is er een debat over het gevangeniswezen, maar ik ga van het voedsel geen punt maken. Mijn criterium is dat er voldoende gezond voedsel moet zijn voor de mensen die gevangen zitten, en daar wordt aan voldaan. Dat heb ik nu met eigen ogen gezien.

Wat heeft het werkbezoek dan opgeleverd?

Ik heb daarnaast op dit werkbezoek met gevangenispersoneel gesproken, dat trots vertelde over hun werk en de gevangenen waar zij dagelijks mee werken. Geen gemakkelijke opgave om hen weer te begeleiden naar hun terugkeer in de maatschappij! Ik heb respect voor hen die dit werk doen en zal hen ondersteunen in het debat volgende week. Ik ga de staatssecretaris kritische vragen stellen over de arbeidsomstandigheden en de arbeidsvoorwaarden van het personeel, en de mogelijkheden tot resocialisatie van de gevangenen. De staatssecretaris vindt het bijvoorbeeld de eigen verantwoordelijkheid van gevangenen om te zorgen voor een baan na detentie. Dat is terecht, maar als er geen computers zijn met beperkt internettoegang tot de website van het UWV, dan kun je bijvoorbeeld niet solliciteren. Dat moet veranderen, na detentie moeten mensen snel weer gewoon aan het werk. Dat helpt recidive bestrijden, dus dat zal slachtoffers voorkomen.