Reisverslag SP-delegatie naar Israël en Bezette Gebieden, 3

www.sp.nl

WORD NU LID!

SP :: Nieuws :: Dossiers

Reisverslag SP-delegatie naar Israël en Bezette Gebieden
3 - 10 januari 2004

De Conferentie

De tweedaagse conferentie An End to Occupation, A Just Peace in Israel-Palestine Towards an Active International Network op 4 en 5 januari was een uitstekende methode om ter plekke diepgaand bekend te raken met enkele hoofdrolspelers in het conflict, de historische achtergronden van het conflict, de analyse van de actualiteit en de mogelijk scenario’s voor de toekomst. De conferentie werd georganiseerd door MIFTAH (het Palestijnse Initiatief ter Bevordering van Dialoog en Democratie) en door FFIPP (de Faculteit voor Israelisch Palestijnse Vrede). De organisaties staan een twee-statenmodel voor en maken zich voor zorgen over de ontwikkelingen die zich momenteel afspelen. Het is een tweedaagse conferentie met vele interessante sprekers. De conferentie werd bezocht door mensen van divers pluimage, zowel Israëliers als Palestijnen. Academici, activisten, mensen van de PLO, oud-ministers, een oud-adviseur van Barak; ook enkele de onderhandelaars van het zeer recente Initiatief van Genève waren present. We maken kennis met velen van hen en wisselen gegevens uit. Door enkelen, zoals parlementslid Jamal Zhalka worden we onmiddellijk uitgenodigd. Ook is er waardering van Mustafa Bargouti, leider van het Palestinian National Initiative, voor onze plannen om de Bezette Gebieden te bezoeken. Bargouti’s stelling: “Er is geen vredesproces. Dat is vermoord door Sharon. Er is sprake van herbezetting van de Westoever en de Gazastrook. Er is een sterke expansie van de nederzettingen, 56 nieuwe nederzettingen sinds het verdrag van Oslo tien jaar geleden. De bouw van de muur vernietigt de samenhang van een Palestijnse staat en de hele politiek van Sharon is er op uit het Palestijnse leven te vernietigen.” Daarmee sprak Bargouti al een samenvatting van de reis uit, voordat we het met onze eigen ogen konden zien.

Hanan Ashrawi, de bekende Palestijnse woordvoerster die later minister van Onderwijs werd, maar uit onvrede met het beleid van Arafat opstapte, legt uit dat Israël als bezetter nog steeds gelooft dat haar geweld tegen de Palestijnen zelfverdediging is. En ook dat de Israëliërs in de baarmoeder van een Palestijnse vrouw een tikkende tijdbom zien. Daar kan immers weer een klein terroristje uitkomen. Tel daarbij op dat er veel Palestijnse kinderen worden geboren en ziedaar de angst van de Israëliërs.

In gesprek met Hanan Ashrawi

Er wordt een paneldiscussie besteed aan het Akkoord van Genève. Dat is een overeenkomst tussen ambteloze burgers uit Israël en Palestina. Ze hebben op basis van de reeds voorliggende akkoorden en bijna akkoorden een nieuw plan opgesteld. Dit plan gaat verder dan tot nu toe ooit is vastgesteld. Doel was een realistisch, dat wil zeggen “verkoopbaar“ akkoord op te stellen. Een Akkoord dat aanvaardbaar is voor beide volkeren. Maar er zitten een aantal hete hangijzers in. Zoals het beheer over het schaarse water. En hoofdbestanddeel van de discussie is het vluchtelingenvraagstuk. De honderdduizenden die in 1948 zijn verdreven door het Israelische leger. Hebben zij het recht op terugkeer. Volgens het Akkoord van Genève niet.

De opstellers van het Akkoord proberen met het initiatief de Likoed-regering in het politieke defensie te drukken. Het initiatief komt uit de hoek van de Arbeiderspartij en enkele Palestijnse politici en zij geven er op de conferentie blijk van dat zij dit doen met de moed der wanhoop. Volgens het internationale recht en de VN-resoluties is er veel meer mogelijk maar dergelijke aspiraties vervallen als het akkoord echt van kracht wordt. De reactie van de Israëlische regering is negatief. Gezien de huidige situatie met de internationale omstandigheden, de politiek van Sharons muur is het Akkoord een ‘vooruitgang‘. Maar is het het tactisch gezien de moeite waard je hier voor in te zetten, als naar verwachting in het komende kalenderjaar de plannen van Sharon onder dekking van de Amerikaanse verkiezingen zullen worden voltrokken. Een hoge PLO’er op de conferentie laat weten dat hij niks in het Akkoord ziet. Ook de bouw van de Muur is onderdeel van het probleem. “Denk je nu echt dat ze die muur, die miljarden dollars kost, straks gaan weghalen? En dat betekent dat het Akkoord niet uitvoerbaar is omdat Israël met die muur land van de Palestijnen annexeert.”

Op maandag spreekt de Amerikaanse hoogleraar Judith Butler. Zij is een bekende joodse vrouw die actief is in een academisch netwerk in de VS dat pleit voor opheffing van de bezetting. Butler voert haar strijd vooral in Amerika en ondervindt daar ook tegenstand van organisaties als Campus Watch die alles in het werk stellen om te voorkomen dat er aan universiteiten kritiek op Israël wordt geleverd. Toen Hanan Ashrawi was uitgenodigd om op een van de universiteiten een lezing te geven, zette Campus Watch de leiding onder druk om de lezing af te zeggen. Butler organiseerde daartegen weer een protest van academici die zich uitspreken tegen de bezetting, en de spreekbeurt kon doorgaan.

Harry van Bommel in gesprek met Tamar Gojansky

Daarna is er een paneldiscussie met onder meer Omar Barghouti, politicus en choreograaf, en Tamar Gojansky, oud-Knessetlid van de Communistische Partij. Beiden hebben een sterk pro-Palestijns politiek verhaal. Ze laten geen spaan heel van het Akkoord van Genève. Zeker met de gelijktijdige bouw van de muur moet Genève niet doorgaan, zo luidt samengevat het betoog van Barghouti. Het grondgebied dat Israël door die bouw extra inpikt van de Palestijnen geven ze nooit meer terug. Ook Gojansky gaat in op het verschil tussen de gesloten akkoorden, eerder de Oslo Akkoorden, nu het Genève Akkoord en de werkelijkheid in de Palestijnse gebieden. De Israëliërs tonen zich wel bereid akkoorden te tekenen, maar niet om ze uit te voeren, zo meent zij.

’s Middags is er een lezing van Jad Issac, een geograaf, die uitlegt wat de geografische gevolgen van de bezetting, de muur en het Israëlische beleid in het algemeen zijn. Overtuigend weet hij duidelijk te maken dat met de muur de oorspronkelijke plannen van Sharon gewoon worden uitgevoerd. De Muur is bedoeld om controle op de Palestijnse bevolking uit te oefenen, ghettovorming te veroorzaken, de nederzettingen makkelijk met elkaar te verbinden en Palestijnse gebieden van Joodse af te scheiden. De gevolgen zijn armoede, migratie, ecologische en economische problemen voor de Palestijnen.

Aan het laatste onderdeel neemt Max Wieselmann van Een Ander Joods Geluid deel. Hij vraagt om SP-deelname aan een conferentie later dit jaar in Nederland.

Vooronderstellingen | inhoudsopgave | Gazastrook