Florence was vanmiddag het toneel van een massademonstratie tegen neoliberalisme en tegen een eventuele oorlog in Irak. SP-Kamerlid Harry van Bommel was erbij en bericht.
"Het was een prachtige, buitengewoon vreedzame demonstratie van maar liefst een half miljoen mensen. Grieken, Spanjaarden, Polen, Macedoniërs, Denen, Britten, Koerden en Palestijnen uit heel Europa. Enkele politieke partijen waren zichtbaar vertegenwoordigd, zoals de Italiaanse Rifondazione, de Duitse PDS en de Nederlandse SP. Er was grote deelname vanuit vakbonden, zoals de Italiaanse CGIL, maar ook van boeren met tractoren, onder wie de Fransman José Bové. Attack was aanwezig en vanuit Nederland twee bussen vol demonstranten van "De wereld is niet te koop", waaraan ook de SP deelneemt.

De demonstratie ging van het fort buiten de stad naar het sportstadion van Florence, drie uur lopen. Opvallend was de grote instemming van de Firenzers, die stonden te applaudisseren op de balkons, lakens en spandoeken uit de ramen hingen en water uitdeelden aan de demonstranten. Er heerste een bijzonder prettige sfeer van eensgezindheid, ik heb nauwelijks politie gezien, en er bleek zelfs geen ordedienst nodig. Naast talloze vlaggen met "Pace" van de Italiaanse Pax Christi waren er veel leuzen tegen Bush, Blair en Berlusconi, "Een ander Europa is mogelijk" in allerlei talen, "Don't Attack Iraq" en "Basta Guerra". Toen we aankwamen bij het sportstadion, moest de staart van de stoet nog van start gaan. Het stadion was uiteraard veel te klein, zodat het gros van de half miljoen demonstranten eindigde op parkeerterreinen in de omgeving, waar bands speelden en korte speeches werden gehouden door anti-oorlogsbewegingen. Politieke partijen hadden geen spreekrecht tijdens de demonstratie, net zo min als op het Europees Sociaal Forum."

Gevraagd waarom de deelname vanuit Nederland aan deze en eerdere anti-globaliseringsmanifestaties relatief klein is, zegt Van Bommel: "Nederlandse vakbonden en de meeste partijen doen niks met deze vraagstukken, noch binnen noch buiten het parlement. Zeker voor een sociaal beleid in Europa zal nog veel gestreden moeten worden, maar onze vakbonden doen er niks aan, in tegenstelling tot bijvoorbeeld hun collega's in Engeland en Denemarken. De Europese Unie bedreigt ook onze voorzieningen. Om dat tegen te gaan, moeten de Europese vakbonden veel meer onderling samenwerken en deze kwestie op de agenda zetten, maar onze bonden lijken te denken dat hun leden hierin niet geintereeseerd zijn. De Nederlandse vakbonden bemoeien zich ook niet met het oorlogsvraagstuk. Dat leidt tot depolitisering, waardoor oorlog onvermijdelijk lijkt en dat vindt de regering wel mooi. Als SP proberen we met onze deelname aan "Florence" aan te geven dat het wel degelijk anders kan."