SP :: Dossiers :: Globalisering :: World Social Forum 2006 :: Dagboek Mali

Meteen naar de inhoud!

www.sp.nl

WORD NU LID!

SP :: Nieuws :: Dossiers

Dagboek World Social Forum 2006, Bamako, Mali

door HARRY VAN BOMMEL

Dinsdag 24 januari 2006 (vervolg)

Het gesprek met de bestuursleden van Fenascom wordt in het begin veelvuldig gestoord door mobieltjes die afgaan. Iedereen heeft er een op zak en ze gaan allemaal wel een keertje af voordat ze hem uitzetten. Dan volgen er nog enkele sms'jes maar daarna blijft het gelukkig stil. Het wordt een interessant gesprek met vooral veel aandacht voor de gezondheidszorg op het platteland. In de staat is een staatsziekenhuis en zijn er honderden particuliere gezondheidsvoorzieningen. Buiten de stad is men aangewezen op voorzieningen de door Fenascom zijn opgezet. Om bij die voorzieningen terecht te kunnen, dient het dorp bij de federatie te zijn aangesloten, individuen kunnen geen lid zijn. Lokaal betaalt men gezamenlijk voor het lidmaatschap. De regio's zijn in hoge mate autonoom en bepalen zelf de hoogte van het lidmaatschap voor de dorpen. De toegang tot voorzieningen voor de allerarmsten moet men binnen de gemeenschap zelf regelen. Soms wordt er door armen betaald in natura, bijvoorbeeld met een zak rijst.

Morgen zullen we een project in de praktijk gaan bekijken, zo'n 125 kilometer buiten de hoofdstad. Samen met de Stichting Nederlandse Vrijwilligers, SNV. Nu gaan we eerst in de middag naar het ministerie van onderwijs om te praten over de ambitieuze doelstelling van de VN om in 2015 alle kinderen basisonderwijs te laten volgen. We spreken daar de adviseur van de minister van onderwijs en deze windt er geen doekjes om. De doelstelling van de VN zal niet worden gehaald. Er geldt in Mali een leerplicht maar die wordt op grote schaal ontdoken. Daar is weinig tegen te doen. Naast staatsscholen zijn er ook dure privéscholen voor de beter gesitueerden. Het vak van leraar staat, anders dan ik dacht, ook hier niet meer in hoog aanzien. Toen onze gesprekspartner met het traditionele cadeautje, colanoten, bij zijn aanstaande schoonvader om de hand van zijn geliefde ging vragen, zei deze tegen zijn dochter; niet doen hij is leraar, Desondanks zijn ze inmiddels jarenlang gelukkig getrouwd. Na dit bezoek stoppen we kort bij het kantoor waar Riekje enkele jaren geleden stage heeft gelopen. De directeur van de armoedebestrijdingsprogramma's neemt danbaar een aantal cadeau's van Riekje in ontvangst; kaas met een kaasschaaf, stroopwafels en een zoutsstrooier van Delfts blauw. Tegenover het kantoor volgt een grote groep mannen de voetbalkampioenschappen op een televisietoestel buiten. Een prachtig tafereel waar ik ongezien snel een foto van maak.