

Ook de twee oude vrouwen die een "verboden voor bommen"- speldje op hun jas hebben en met mij op weg gaan naar een bijeenkomst over de Europese Grondwet, zijn tegen. Ze worden vergezeld van een jonge vrouw die als enige een paar woorden over de grens spreekt. Ze komen alle drie uit Griekenland en de jongste – een verpleegster – heeft de oudjes in Londen ontmoet en zich over hen ontfermd. Met woorden, handen en voeten maakt ze me duidelijk dat de oude vrouwen in Griekenland beroemdheden zijn vanwege hun rol in het verzet tegen de militaire dictatuur tijdens de jaren zestig. Omdat ik graag fotogenieke beroemdheden vereeuwig, vraag ik of ik een foto van hen mag maken. Natuurlijk mag dat, waarop ik – heel gevat – door een van de oudjes een antiek fototoestel in mijn handen gedrukt krijg. Nul-een, maar na het nemen van een foto haal ik snel mijn digitale camera uit de tas om niet met lege handen thuis te komen.
Bloomsbury, een uitgebreid universiteitscomplex bij Russell
Square. In tientallen zaaltjes vinden er parallel-sessies
plaats over de grote onderwerpen van deze tijd. Daarnaast
draaien er films, zijn er theatervoorstellingen en vinden er
acties plaats. Voor mensen die overal bij willen zijn en
moeilijk kunnen kiezen, is het om gek van te worden. Zelf hou
ik het simpel en overzichtelijk; ik ga naar bijeenkomsten over
de Europese Grondwet om een indruk te zien hoe de vlaggen van
links er in Europa bij hangen.
Op een pleintje zie ik Driek
van ROOD op een bankje zitten met een biertje in zijn hand.
Hij vertelt me dat hij net uit een "oorlog in Irak"- film is
gelopen omdat hij er even niet meer tegen kon.
Wanneer je al geruime tijd met de Europese Grondwet bezig
bent, hoef je niet te verwachten dat je inhoudelijk veel
nieuws opsteekt. Maar dat betekent niet dat je er niets aan
hebt. Want het is belangrik te weten wie het verhaal doen en
hoe ze het brengen. Na mijn staaroperatie van anderhalve week
geleden, was dit opnieuw een eye-opener.
In Ierland, Groot-Brittannië, Denemarken en Zweden blijft het
debat over de Europese Grondwet niet beperkt tot een handjevol
deskundigen, maar spreken tal van vakbondsleiders,
belangenbehartigers, studentenleiders en actieve vrouwen zich
uit tegen de Europese Grondwet die Europa niet sociaal, veilig
en democratisch maakt.
Wanneer Bob Crow, de voorzitter van TUC-vakbond "Rail, Maritime,
and
Transport" geconfronteerd wordt met
bepaalde sociale voordelen van de Grondwet voor bijvoorbeeld
de Roma-bevolking in Oost-Europa, antwoordt hij: "Politiek is
nooit voor honderd procent zwart of honderd procent wit. Maar
in dit geval zouden we gek zijn als we genoegen namen met de
kruimels die van tafel vallen. Op hoofdpunten is dit een
waardeloze Grondwet en dus zijn wij daartegen. Eens was
Engeland het land met de beste sociale voorzieningen voor
arbeiders, terwijl het nu door die verrekte Thatcher op dit
vlak een achterlijk land geworden is. We hebben nu de langste
werkweken van Europa en de Europese Unie is erop uit om de
uitgangspunten van dit soort a-sociaal afbraakbeleid in beton
te storten. Weg ermee!'
Over een ding zijn de tegenstanders van de Europese
Grondwet
het eens. De referenda die het komend jaar in meer dan tien
Europese landen – waaronder Nederland – gehouden zullen
worden, zullen uitdraaien op een 'ja' of 'nee' tegen dit
Europa. Zo zal links de rol van de EU op het punt van de
sociale afbraak en militarisering van Europa aan de orde
stellen, en zullen rechtse tegenstanders van de Grondwet
de
kaart van de Turkse toetreding uitspelen. De regeringen van
de
lidstaten zullen de bevolking van hun landen trachten te
intimideren door mensen wijs te maken dat zij hun welvaart
op
het spel zetten wanneer zij de Grondwet afstemmen. Dat laatste
is volstrekte onzin omdat het Verdrag van Nice nog een jaar of
zeven geldig is en we in die zin alle tijd hebben om desnoods
een betere Grondwet te maken. Of geen Grondwet, want wie zit er
nou eigenlijk verlegen om zo'n ding?
Tegenstanders van de Grondwet benadrukken dat zij niet tegen
internationale samenwerking zijn, maar dat zij er niets voor
voelen om mee te werken aan een grondwettelijk verdrag waarin
neoliberaal economisch beleid en de militarisering van Europa
de status van Grondwet krijgen. "Veel mensen vragen zich al af
of stemmen wel zin heeft, maar als die Grondwet doorgaat, is
dat een klap voor de democratie," aldus een Deense deelneemster.

"Deze Grondwet is geschreven door oude, machtige mannen
met veel
geld. Voor zover er aardige dingen in de Grondwet staan, gaat
het om principes die praktisch gezien weinig om het lijf
hebben," aldus Gudrun Schyman, feministe en voormalig
voorzitter van de Linkse Partij uit Zweden. In de Grondwet
wordt vrijblijvend uitgegaan van de gelijkheid van rijk en
arm, man en vrouw, wit en gekleurd, zodat je daar niets mee
kunt.
Wie van mening is dat mannen en vrouwen in gelijke mate
getroffen worden door de effecten van het neoliberale beleid
en de miltarisering van Europa, zit ernaast. Slechts 44
procent van de vrouwen in de lidstaten doen betaald werk,
wat
maakt dat miljonenen vrouwen sociaal-economisch tot de meest
kwetsbare groepen in de samenleving behoren. De consequenties
van het afbreken van sociale voorzieningen zijn vooral voor
alleenstaande vrouwen met kinderen dramatisch.
Los van het feit dat de militarisering van Europa in
belangrijke mate ten koste zal gaan van het budget voor
sociaal beleid, betalen vrouwen een onevenredig hoge tol
bij
gewapende conflicten. "Vrouwenlichamen zijn vooral de laatste
jaren in een belangrijk slagveld voor strijdende partijen
veranderd. Het roer moet om in Europa en het afstemmen van
deze Europese Grondwet kan in dit proces een belangrijke
stap
zijn," aldus Schyman.
Het ESF laat zien dat het verzet tegen het politiek
programma dat ten onrechte van het predikaat "Europese Grondwet" is
voorzien, groeit in Europa. Daarbij moet wel aangetekend worden
dat dat verzet vooral uit de noordelijke landen komt. De
meeste landen in Zuid- en Oost-Europa kennen nauwelijks
sociale voorzieningen, wat maakt dat de bevoling van die
landen moeilijk te mobiliseren is waar het om de Grondwet
gaat.
Ook in Nederland zijn de Grondwet en het Referendum tot nog
toe nauwelijks onderwerpen van debat, laat staan dat
maatschappelijke organisaties zich daarover uitspreken. De
komende tijd moeten we er hard aan werken om daar verandering
in te brengen. De ervaringen op het ESF laten zien dat het
debat over die Grondwet pas interessant wordt wanneer dat
niet
langer beperkt blijft tot parlementariërs en deskundigen.
Omdat het beleid van de regering Balkenende naadloos aansluit
bij de Lissabon-agenda en de zogenaamde Grondwet van de
Europese Unie, moeten we de Nederlandse bevolking duidelijk
maken dat het roer om moet in Europa. Werk aan de winkel!
Hans van Heijningen
Meld je nu aan voor de nieuwsbrief van Emile Roemer en belangrijk nieuws van de SP: