sp.nl/Remi Poppe

De favorieten van

Remi Poppe

Boek

Vooral boeken gebaseerd op de geschiedenis. Het werk van Theun de Vries bijvoorbeeld. Anne Lee Waldo, Sacajawea, de geschiedenis van de eerste expeditie van blanken om het onbekende Amerika in kaart te brengen. Het laat zien hoe ontwikkeld de indianenstammen waren en hoe ongekend grof de blanke veroveraars. Robert Hughes, De fatale kust, over de kolonisering van Australië. En de reisverhalen van Paul Theroux. Kortom boeken: over avontuur, (politieke) geschiedenis en verre volkeren en natuur.  

Film

Vooral documentaire films over geschiedenis, verre volkeren en natuur. Maar ik ben ook niet vies van volstrekt zinloze rolprenten. 

TV-programma

Ik kijk dan meestal films op TV in de late uren.

Muziek

Stokoude Jazz (Chet Baker), J.S. Bach (veel ‘weinen und klagen’), maar ook de schrille snerpende stemmen van de oude Spaanse zigeuner ‘cantaores’ doen het bij mij goed als ik op locatie in een tentje zit, of door het droge landschap tuf. Het zelfde voor Portugese fado’s (Christina Branco canta Slauerhoff, een prachtige fado ‘vertaling’ van de gedichten van Nederlandse zeeman en dichter L. Slauerhoff). De jaren zestig rock ‘n roll is ook aan mij besteed. Maar ook hedendaagse (pop)zangers en muzikanten. Hangt van het moment af.  

Sport

Ben ik gek op - om naar te kijken dan. Voetbal, als het tenminste ergens op lijkt. En zeezeilen, al gaat dat gepaard met het ‘grote geld’ en miljoenen kostende ‘scheepjes’.

Gerecht

Van andijviestamp met spekjes tot de meest exotische gerechten die Machteld (al 40 jaar mee getrouwd) het beste van allemaal kan maken.

Vakantiebestemming

Frankrijk, Spanje en een enkele keer Italië. Maar ook Zeeland doe ik graag aan, met mijn stokoude bootje. Vooral en overal zoveel mogelijk ruige natuur met een klaterend beekje naast de tent.

Kunst

Als het om schilderkunst gaat, de Haagse en Amsterdamse school, de impressionisten (Claude Monet) en de oude Spaanse meesters. Maar vooral alles wat goed, authentiek en bijzonder is, en daarvan is er teveel om uit te kunnen ‘sorteren’. Ben eigenlijk cultuurbarbaar, maar eenmaal in een museum als het Prado in Madrid  (Jeroen Bosch, Diego de Velazquez, Francisco de Goya, Joan Miro en veel Heilige Maagden en Jezussen in alle kleuren en maten) moeten de suppoosten me tegen sluitingstijd naar buiten duwen.

Woonplaats

Vlaardingen. De oude stankstad (door strijd en veel actie een stuk beter geworden) met de feeërieke lichtjes van Pernis aan de overkant.

Wat vond je thuisfront van je hernieuwde kandidatuur voor de Tweede Kamer?

Daar is weinig van te vinden, het is een feit. Maar toen ik na enige jaren weer ‘buitenskamers’ bezig te zijn geweest, en gevraagd werd, was het ja wel weer logisch.

Zit politiek in je familie?

Mijn ouders waren van de SDAP en later de PvdA, dus de Coöperatie, Vara en De Centrale. Mijn vader (1897) was lid van de PvdA en mede oprichter van een Vara-afdeling. Mijn opa van vaderskant was een van de oprichters van de Ambtenarenbond en de Internationale Orde van Goede Tempelieren, tegen alcohol in de strijd tegen het uitbetalen van karige lonen in cafés. Mijn moeder (1900) was een Belgische vluchtelinge uit de Eerste Wereldoorlog. Op haar werk bij de douane werd ze ‘de bolsjewiek’genoemd. Ja, het zat/zit er dus wel in, in mijn familie.

Hoe en waarom ben je bij de SP terecht gekomen?

Vanuit strijd en actie. In 1972 was ik bij de oprichting van de SP, samen met een handjevol anderen. Voor 1972 was ik al druk met actie tegen de milieuvervuiling in Rijnmond en dat deden we op de manier zoals de SP dat nu nog doet, met de mensen in wijken en fabrieken. Vooral op een ‘politieke manier’, we riepen dat we niet tegen de fabrieken waren, maar tegen de directeuren die niet voor een veilige en schone productie wilden zorgen, tegen de uitbuiting van het milieu,  waar ook de arbeider zelf als eerste de dupe van was. En actie helpt, zie onder  ‘woonplaats’.

Wat is voor jou de meest inspirerende historische gebeurtenis of persoon?

Dat is toch nog steeds de Commune van Parijs, waar heel veel mensen zich probeerden te bevrijden van uitbuiting en onderdrukking. Er zijn veel ‘personen’ die een rol speelden in de emancipatiestrijd van de ‘werkende klasse’. Ook veel die er in de praktijk weer een puinhoop van maakten. Ik ben niet zo’n aanhanger van een bijzondere verlichte geest of revolutionair, beseffende dat het er uiteindelijk toch allemaal vanaf hangt of ‘het volk’ de geschiedenis echt kan bepalen.

Wat zou je grote succes in het Kamerwerk zijn de komende periode?

Dat de afbraak van de volkshuisvesting stopt, zodat die er weer zal zijn voor de mensen die dat nodig hebben. Dat de voedselproductie door boerengezinsbedrijven (er stoppen er 10 per dag), het niet gaat verliezen van de industriële productie van varkens, kippen en landbouwgewassen. Als de gewone boeren verdwijnen en vervangen worden door agrarische bedrijfsmanagers, gaat het landschap naar de knoppen en worden we in toenemende mate afhankelijk van voedsel import en uitbuiting van boeren in de armelanden.

Wat zou je doen als je morgen 100.000 euro wint, in zo'n loterij…?

Dat gaat niet lukken, doe nooit mee. 

Hoe ga je je ontspannen na een zware dag in de Tweede Kamer?

Laten we niet overdreven doen over de zwaarte van het Kamerwerk. Zeker als je je punt kunt maken, wat echt wel behoorlijk lukt zo nu en dan, geeft dat voldoening en ook een zekere ontspanning. Maar ontspannen komt nog al eens neer op TV turen in de late uren. Fout natuurlijk, kan beter gaan slapen. Maar ook met roestbikken en sleutelen aan het motortje van mijn oude bootje kan ik mijn zinnen aardig verzetten.

• SP-fractie Tweede Kamer

/Remi Poppe :: columns

• De slager die zijn eigen vlees keurt
  18 december 2011
• Duizend-en-één-nachtmerries
  23 oktober 2011
• Wat we niet zien…
  23 augustus 2011

/Remi Poppe :: video's

• Remi Poppe reikt Draaginsigne gewonden uit
  6 augustus 2009