Jan MarijnissenJan Marijnissen werd geboren op 8 oktober 1952 in Oss. Nadat hij de HBS kort voor het examen verliet, werkte hij in Oss en omgeving in verschillende fabrieken. Hij liet zich omscholen tot lasser en werkte tien jaar in de metaalindustrie.
Ondertussen stond hij aan de wieg van de SP in Oss en werd het jongste raadslid van Nederland in 1975. Hij bleef raadslid tot 1993, waarnaast hij een leidende rol had in vele acties, zoals tegen de uitstoot van Diosynth. De fractie in Oss groeide ondertussen bij elke gemeenteraadsverkiezingen verder uit tot grootste SP-fractie van Nederland.
“We moeten de democratie praktischer maken, zodat mensen meer te zeggen krijgen over hun werk-, woon- en leefomstandigheden.”
In 1987 werd Marijnissen het eerste Provinciale Statenlid van de SP, in Noord-Brabant. Een jaar later werd hij landelijk voorzitter van de SP. Onder zijn leiding maakte de SP een transformatie door van “federatie van plaatselijke afdelingen” naar een partij met een duidelijk landelijk programma, landelijke activiteiten en een landelijk gezicht.
“Globalisering, niets mis mee. Dat kan een kans zijn voor achtergebleven landen om zich verder te ontwikkelen. Het probleem is meer hoe het Westen omgaat met globalisering.”
Toen de SP in mei 1994 voor het eerst in de Tweede Kamer kwam, werd Marijnissen fractievoorzitter. In juni 2008 droeg hij het stokje over aan Agnes Kant. Hij bleef Kamerlid tot juni 2010 en is nog steeds voorzitter van de SP.
Van zijn hand verschenen de boeken Samenleven kan je niet alleen (1993), Tegenstemmen, een rood antwoord op Paars (1996), Effe Dimmen! Een rebel in Den Haag (1998) en De laatste oorlog (2000, samen met Karel Glastra van Loon). Op 17 april 2002 verscheen zijn boek Schrale rijkdom; de erfenis van acht jaar paars. Zijn meest recente boek verscheen in januari 2003: Nieuw optimisme. Tegenstemmen werd vertaald in het Engels en het Grieks.
“Belangrijkste punt is voor ons altijd het oplossen van de armoede onder kinderen. Volwassenen hebben keuzes, daar kun je nog tegen zeggen: Je had beter je best moeten doen. Maar een kind kan zijn ouders niet kiezen of zijn milieu, zijn stad of zijn land.”
Marijnissen is gehuwd en vader van een dochter.
Teken ook het manifest
‘1 voor allen’