SP :: Publicaties :: ZO

Bestuurder, idealist, knokker, binder

De kracht van Emile Roemer

Tekst: Anthonie Vermeer Fotografie: Ari Versluis & Ellie Uyttenbroek

De Bestuurder

Emiles talent voor leiderschap toonde zich al vroeg: als broekkie van 18 jaar was hij voorzitter van SP-afdeling Boxmeer. Nadat hij van 1994 tot 2002 in de gemeenteraad had gezeten, was hij van 2002 tot 2006 wethouder. En loco-burgemeester. De pers noemde het een “Roemerbonus” dat zijn fractie na de verkiezingen van 2006 was gegroeid van vier naar zes Raadszetels. (Boxmeer heeft er 21.)
Stille tekens van Emiles kordate optreden als bestuurder staan nog in Boxmeer. Ten eerste een (destijds) gloednieuwe praktijkschool. Deze is bestemd voor wie het VMBO te hoog is gegrepen. Radeloze ouders hadden bij Emile zitten huilen omdat hun kroost was aangewezen op de dichtstbijzijnde school in Nijmegen. Een zware belasting voor kind en ouders. Daarom zorgde Emile ervoor dat Boxmeer een praktijkschool voor speciaal onderwijs kreeg. Hoe precies, dat doen we een volgende keer uit de doeken maar neem gerust aan dat er een knap staaltje bestuurderschap aan te pas is gekomen.
Andere stille getuigen vormen de basisscholen in Boxmeer die onder Emiles wethouderschap naar ieders tevredenheid in korte tijd werden opgeknapt en gemoderniseerd. Bent u ouder, onderwijzer, schoolbestuurder, omwonende van een school, aannemer of lokaal politicus dan weet u vast en zeker hoe moeizaam de processen rond schoolrenovatie doorgaans verlopen. Nou, niet waar Emile het voor ’t zeggen heeft. Hij pakt aan en stopt niet tot er resultaat is geboekt.

De Binder

Ziet u het voor zich? Een coalitie van VVD, CDA, een lokale partij en de SP. Nadat Emile in Boxmeer als fractievoorzitter van de verkiezingswinnaar dit onmogelijk lijkende college had gesmeed, was de hamvraag: hoe lang houden ze het vol? Inmiddels weten we het antwoord: vier jaar, dus de volle periode. Emile wordt door vriend en vijand beschouwd als de man achter het succes van de coalitie. Want als er een relletje dreigde, een conflict sluimerde of twee collegeleden tabak kregen van elkaar, dan werd de diplomatie van Emile ingeroepen. Leek een plan politiek gezien voor last te kunnen zorgen, dan liep de zaak via Emile. Hij haalde de scherpe kantjes eraf en hield de mensen in gesprek met elkaar. Met humor en relativering zorgde hij ervoor dat onderlinge tegenstellingen altijd inhoudelijk bleven en nooit persoonlijk werden. Zo werd er dankzij Emile geen tijd en energie vermorst aan conflicten, die barsten hadden kunnen veroorzaken in de samenwerking van de coalitie.

De Knokker

De pitbull had er ook boven dit stukje kunnen staan, maar dat past niet bij de vriendelijkheid van de immer redelijke Emile. Toch, bijt hij zich vast in een kwestie dan laat hij niet meer los.
Als Raadslid in Boxmeer stroopte hij zijn mouwen op voor mensen die de dupe waren van achterstallig woningonderhoud. Dat heeft de wethouder van volkshuisvesting geweten! Waar anderen stoppen na een fel debat in de gemeenteraad, gaat Emile de straat op om te enquêteren. Hij inventariseerde alle gebreken en mobiliseerde de bewoners. Er werd gedemonstreerd bij de woningbouwvereniging. De directie werd aan de lopende band achter het bureau vandaan gehaald om debatavonden bij te wonen en met eigen ogen de gebreken te aanschouwen. De wethouder kreeg dezelfde behandeling. De pers werd bestookt met persberichten. En zolang resultaat uitbleef, werden de acties herhaald. Uiteindelijk zwichtte de woningbouwvereniging en werd de situatie van tientallen mensen verbeterd, zonder huurverhoging.
Toen vlak voor kerstmis een uitkering van iemand in zijn woonplaats werd stopgezet, ging hij radeloos naar Emile. Hoe moest hij nu met zijn gezin de kerst door en het tot het nieuwe jaar uitzingen? Emile bezocht de wethouder en vertrok niet eerder voordat de stopzetting was teruggedraaid en de behandeling van de kwestie een paar weken was opgeschort.
Graag begeestert Emile de Knokker ook anderen in hun strijd. Daarom bezocht hij de stakende schoonmakers in Utrecht om ze aan te moedigen en te verzekeren dat de aanhouder wint. Als die er maar voor vecht.

De Idealist

Als kind kon hij al slecht tegen onrecht en trok ten strijde tegen de pestkoppen in de buurt en op school. Niet dat hij zelf werd gesard, maar hij moest het nu eenmaal opnemen voor de underdog. Zat gewoon in zijn bloed. Naar eigen zeggen is Emile idealistisch geboren. Daar heeft geen specifieke ervaring, noch trauma of rolmodel voor aan te pas hoeven komen.
Hoewel hij later wel een idool zou krijgen: Martin “I have a dream” Luther King. De voorvechter van rassengelijkheid in de VS, die in 1968 werd vermoord. Een poster in Emiles werkkamer herinnert aan de man die op geweldloze wijze de strijd aanging die heeft geleid tot wat in zijn dagen voor onmogelijk werd gehouden: een niet-blanke als president.
Precies het soort idealisme dat Emile voorstaat: geweldloos en resultaatgericht. Zeker weten dat Emile zelf niet vergeleken zou willen worden met de grote Martin Luther King. Maar ook hij wil de wereld verbeteren. Zijn idealisme is zeer praktisch van en realistisch: aanpakken en vastbijten tot het doel is bereikt.
En mensen mobiliseren zodat ze hun eigen idealen kunnen verwezenlijken.

 

---

Inhoudsopgave  «  Nieuws  «  Overzicht

 

Verder nieuw op SP.nl

• Spanning maart 2012:
  Nieuwe lente, nieuw perspectief
• ZO elfde editie

Tribune april

• Architect Hans Semeijn en Jan Marijnissen
• Eerste SP-wet aangenomen
• Voedsel Focus Amersfoort: ‘Ik leef niet, ik overleef’
• Adieu Vijverhofstraat
• Vaarwel en welkom
• Dennis de Jong: ‘Help de ondernemers’
• Burgerwaarnemers bij Russische verkiezingen