Tribune 16 juli 2004
Op 2 november kiest Amerika haar nieuwe president, maar echt veel valt er niet te kiezen. Er zijn twee kandidaten, de huidige Republikeinse president Bush en de Democraat John Kerry. Het is een keuze tussen een conservatieve en een gematigde kandidaat. Niels de Heij en Scott Rosefield zullen tot aan de verkiezingen fungeren als Amerika-watchers. Niels is bestuurslid in Utrecht en bijna afgestudeerd als politicoloog. Scott is Amerikaan, socialist en politiek commentator en zal vanuit de VS verslag uitbrengen over de ontwikkelingen aldaar.
Twee zaken hebben grote invloed gehad op mijn politieke ontwikkeling. Ten eerste kwam mijn moeder uit een Joodse familie waar Republikeins stemmen een zonde was. En dus groeide ik op in een gezin waar de Democratische Partij de enige partij was. Ten tweede was het feit dat mijn vader begin jaren ’70 gediend heeft in Vietnam van grote invloed. Ik heb het altijd gerespecteerd dat hij, ondanks het feit dat hij heeft gediend in Vietnam, altijd tegen de oorlog is geweest en van mening was dat het publiek werd voorgelogen.
Doordat er thuis veel over politiek werd gesproken werd ik bewust van het feit dat de Amerikaanse regering even slecht, en wellicht slechter, was dan regeringen in andere landen. Dit klinkt sommige mensen misschien gek in de oren, maar in Amerika leren kinderen dat hun vaderland uiteindelijk onfeilbaar is. Als alles verweven is met codewoorden als ‘patriottisme’ en ‘free world’ dan is het moeilijk om de waarheid onder ogen te zien. Iedereen die geïnteresseerd is in hoe de geschiedenis vervormd wordt in de VS kan ik het boek Lies My Teacher Told Me van James Loewen aanraden. Alhoewel ik als democraat ben opgegroeid kwam het door het lezen van verschillende politieke boeken dat ik verder naar links schoof. Een groot deel van mijn bewustwording gebeurde tijdens de rellen in Los Angeles in 1992, toen de zwarte bevolking massaal in opstand kwam en er 52 doden en duizenden gewonden vielen. Dit alles heeft ertoe geleid dat ik de gefrustreerde Amerikaanse leftist ben die ik nu ben…
Ik was blij toen de democraat Clinton, na twaalf jaar Republikeins leiderschap, in 1992 president werd, al was ik bang dat hij te ver naar rechts was opgeschoven. Deze vrees werd bewaarheid met zijn initiatieven voor de hervorming van de verzorgingsstaat en met zijn buitenlandse beleid, om maar een paar voorbeelden te noemen. We zitten nu in dezelfde situatie in Amerika. In november kunnen we kiezen tussen een gematigde en een conservatieve kandidaat, zonder een realistische representatie van links.’ ![]()
Steeds meer politieke filosofen zijn ervan overtuigd dat Europa en Amerika van elkaar vervreemden. Europa en Amerika verschillen op veel punten van elkaar en doordat er geen gezamenlijke vijand meer is, zoals die er tijdens de Koude Oorlog wel was, ontstaat er steeds meer onenigheid. Robert Kagan stelt dat Amerikanen van Mars en Europeanen van Venus komen. Hiermee wil hij zeggen dat Europeanen veel meer geneigd zijn om problemen vreedzaam op te lossen. Kagan illustreert dit met een voorbeeld over de beer in het bos. De man die enkel met een mes gewapend gaat in het bos zal de beer een aanvaardbaar gevaar vinden. Het gevaar om gewond te raken is namelijk groter als hij de beer aanvalt met een mes dan als hij zich gewoon schuil houdt. Maar de man die gewapend gaat met een geweer zal een heel andere calculatie maken. Waarom zou hij het risico nemen om gedood te worden terwijl hij in staat is om de beer uit te schakelen? De met het geweer bewapende Amerika is dus veel eerder geneigd om met geweld op te treden dan de met het mes bewapende Europa.
Niet alleen op het vlak van veiligheid verschilt Europa van Amerika. Ook op het gebied van armoedebestrijding zijn de verschillen aanzienlijk. Europese landen zijn veel genereuzer ten aanzien van arme landen en bevolkingsgroepen dan Amerika. Volgens de Amerikaanse professor Alberto Alesina komt dit doordat Amerikanen heel anders naar armoede kijken. Alesina stelde Amerikanen en Europeanen de vraag of ze het eens zijn met de stelling dat arme mensen lui zijn. Maar 26 procent van de Europeanen was het eens met deze stelling. Van de Amerikaanse respondenten was maar liefst 60 procent het eens met de stelling. Dit is een erg belangrijke constatering waarmee de Amerikaanse politiek veel beter in perspectief te plaatsen is. Arme mensen moeten niet lopen zeuren en gewoon de handen uit de mouwen steken! Eigen initiatief noemen ze dat in Nederland. ![]()
De echte Tribune is
veel dikker en veel mooier! Wil je een jaar lang de Tribune in huis
voor slechts 13 euro? Vul dan het aanvraagformulier in! |