|
Tribune 26 juli 2002
|
|
Het mirakel van de zweeftrein
Alles pleit er tegen en tóch lijkt hij er te komen |
|
|
Tekst Peter Verschuren Foto Transrapid international |
We schrijven juni 1999 als Transrapid Nederland zich aan de buitenwereld presenteert. Achter die naam schuilt een samenwerkingsverband dat getrokken wordt door de Nederlandse tak van het Siemens-concern, en waarvan verder ABN/AMRO, Ballast Nedam en Hollandsche Beton Groep deel uitmaken. Transrapid Nederland heeft een missie: de zegeningen van de magneetzweeftrein zó wervend verkondigen, dat de politiek overtuigd raakt en het nieuwe transportmiddel aanschaft. Zweven is vrijheid, luidt het motto en kosten noch moeite worden gespaard in de lobby die van start gaat. In eerste instantie heeft Transrapid twee pijlen op zijn boog: een 'Rondje Randstad' en de Zuiderzeelijn, een verbinding tussen Schiphol en Groningen. Het idee van zweven in de Randstad verdwijnt al snel in de prullenbak. En dat het met de magneettrein naar het Noorden anders afloopt, is vooral te danken aan de onvermoeibare inzet van Hans Alders, voormalig milieuminister en nu Commissaris van de Koningin in Groningen. Alders zit de Stuurgroep Zuiderzeelijn voor, een alliantie van de provincies en grote gemeenten langs het mogelijke traject en omarmt in die hoedanigheid de zweeftrein hartstochtelijk. Gaandeweg blijkt vervolgens het onmogelijke werkelijkheid te kunnen worden. De magneettrein die nog nergens ter wereld verder gekomen is dan een proeflijntje, en die stuit op een lawine van negatieve adviezen, verovert de harten van het kabinet en de regionale politici.
Het principe van voortstuwing door aantrekkende en afstotende magnetische
krachten dateert al uit de jaren twintig van de vorige eeuw. Vanaf 1984
wordt het daadwerkelijk gebruikt om er treinen mee te laten rijden: op
een proefbaan in het Duitse Lathen, over de grens bij Emmen. Met het lijntje
van 31 kilometer worden treinen getest en
politici gelijmd. Met
busladingen worden ze aangevoerd, in de hoop dat de bijzondere ervaring
van een zweefrit het zicht op de voor- en nadelen wat vertroebelt. De
opzet boekt succes. Heel wat noordelijke bestuurders zijn 'om' na een
bezoek aan Lathen, en ook verkeersminister Netelenbos toont zich in het
voorjaar van 2000 direct na het uitstappen dolenthousiast over de zweeftrein.
Maar hoe geweldig de sensatie van een zweeftocht ook mag zijn, de gevolgen
van een magneetbaan tussen Schiphol en Groningen zijn te groot om het
besluit erover te nemen met je hoofd in de wolken.
Om te beginnen zijn er de gevolgen voor landschap en milieu. Een magneettrein
heeft niet eens een motor, dus - wordt nogal eens gedacht - moet hij wel
héél milieuvriendelijk zijn. Mis. Want het elektromagnetisch
veld waarin de trein zich voortbeweegt, kost wel degelijk energie. En
niet zo'n klein beetje ook. Het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en
Milieu (RIVM) heeft het allemaal op een rij gezet, en kwam tot de conclusie
dat de magneettrein per reizigerskilometer bijna evenveel energie verbruikt
als een auto en drie keer zoveel als een gewone intercity. En doordat
de zweeftrein bovendien nauwelijks mensen uit de auto zal halen, maar
juist veel nieuwe mobiliteit teweegbrengt, is hij bijzonder milieuonvriendelijk.
De berekeningen van het RIVM laten verder zien, dat aanleg van de Hanzelijn-plus
(zie kader) in alle opzichten de beste milieuvariant is.
'De magneettrein is als een juweel inpasbaar in het landschap', vindt
de Friese Commissaris van de Koningin Nijpels. Wel, je kunt ook anders
denken over een betonnen slang die op duizenden palen (elke 60 meter één)
door de open ruimte van Noord-Nederland kronkelt. Volgens de verkenningen
van het kabinet doorsnijdt de magneetzweefbaan over een lengte van 24
kilometer de Ecologische Hoofdstructuur, over 4 km gebieden die beschermd
zijn op basis van de habitatrichtlijnen, en over 46 kilometer gebied dat
op de lijst van werelderfgoed staat. Toename van geluidsbelasting
in stiltegebieden treft 1232 hectaren. En hoewel een magneetzweeftrein
zich bij lage snelheden prettig stil voortbeweegt, ligt dat op geplande
topsnelheid van 400 kilometer heel anders. De herrie in Lathen deed mij
denken aan de open dagen op vliegbasis Soesterberg, waar ik wel eens met
mijn vader heen ging', vertelt stafmedewerker Herwin Prins van de Milieufederatie
Groningen. 'Net een straaljager.'
De aanleg van de magneetzweefbaan (zonder de treinen zelf) werd eind
2001 geschat op 6,5 miljard euro. Dat is al ruim 1,7 miljard meer, dan
waar Transrapid een jaar eerder nog van uitging. En er zullen weinig mensen
zijn die de weddenschap aandurven dat het daarbij blijft. Ook al omdat
de zweeftrein nog nergens operationeel is. Tot 2000 was er sprake van
een mogelijke verbinding Hamburg Berlijn. Die komt er niet. De
Duitse regering rekende de enthousiaste verhalen van Siemens na en kwam
tot de conclusie dat de aanlegkosten 30 tot 40 procent hoger waren dan
was voorgespiegeld, en de opbrengsten 30 procent lager. Duitsland gaat
de zweeftrein overigens wel inzetten, maar doet dat op een klein en erg
druk traject: een lijntje tussen het centrum en het vliegveld van München.
Verschillende onderzoekers hebben de afgelopen jaren het rendement van
de lijn proberen te berekenen. Het Nederlands Economisch Instituut voorspelt
een verlies van 6,5 tot 7,5 miljard over de eerste dertig jaar. De Rijksuniversiteit
Groningen komt uit op bijna 2 miljard verlies. Alleen instituut Nyfer
komt (fors) in de zwarte cijfers. Maar dat heeft daar wel de geweldige
vondst voor nodig gehad om de stijging van de grondprijs in het Noorden
in te boeken als opbrengst van de zweeftrein
Hoe duur een kaartje wordt, is nog niet bekend. Dat de reistarieven fors
hoger zullen zijn dan bij de gewone trein, wél. Op een recent gehouden
discussieavond in het Groningse provinciehuis meldde Alders dat uit onderzoek
gebleken was, dat mensen er wel 30 procent bovenop het eersteklas NS-tarief
voor over hebben om supersnel naar de Randstad te gaan. Dat betekent ruim
het dubbele van de prijs van een tweedeklas NS-kaartje. 'De zweeftrein
is dus alleen voor declaratie-Nederlanders,' concludeerde prompt één
van de aanwezigen.
Nog een gegeven dat tot terughoudendheid met de zweeftrein zou moeten
leiden, is de uitzonderingspositie van de lijn. De slag om de doorgaande
Europese sporen is gewonnen door de 'gewone' hogesnelheidstrein. Heel
wat verkeersdeskundigen pleiten alleen daarom al tegen een zweeflijn.
Zelfs pr-manager Hagenbeek van Transrapid liet in De Volkskrant optekenen:
'Het heeft geen enkele zin om alleen Groningen-Amsterdam aan te leggen.
De zweeftrein kan alleen slagen als hij een netwerk door geheel Europa
krijgt.'
Een wel heel hardnekkig misverstand rond de zweeftrein is, dat hij goed
zou zijn voor economische ontwikkeling van het Noorden. Toegegeven, volgens
de verkenningen van het kabinet gaat hij inderdaad meer noordelijke banen
opleveren dan de andere varianten. Maar: dat zijn er tot 2020 altijd nog
maar 4150 voor Groningen, Friesland en Drente samen. Ter vergelijking:
de 'autonome' noordelijke groei wordt in dezelfde periode geschat op 93.600
banen. Nog een punt is de kwaliteít van de extra werkgelegenheid.
Legio onderzoekers waarschuwen ervoor dat de zweeftrein hooggekwalificeerd
werk wegzuigt uit Groningen, doordat dienstverlenende bedrijven hun regiokantoor
opheffen en het Noorden vanuit de Randstad gaan bedienen. Een onverdachte
bijdrage aan de discussie hierover kwam van directeur Van Anderen van
Vertis, met vierhonderd medewerkers een toonaangevend noordelijk informatiseringbedrijf.
In het Dagblad van het Noorden concludeerde hij dat de magneetbaan tot
een uittocht aan kennis leidt. 'Het zijn de beter opgeleiden, de beter
betaalden, die met de zweeftrein naar de Randstad gaan om daar te werken.
De top van de noordelijke werkkracht breng je zo weg. En we wilden in
het Noorden toch naar een kenniseconomie?!'
Wat doet een Nederlands kabinet bij een moeilijke keuze? Dat brengt in
de beste poldertraditie vertegenwoordigers van diverse organisaties bij
elkaar om een gezamenlijk advies uit te brengen. De Zuiderzeelijn leverde
echter niet één, maar drie verschillende adviezen op. Werkgeversorganisaties,
vakbonden, Kamer van Koophandel en ROVER willen een zweeftrein. De ANWB
weet het nog niet en bepleit nader onderzoek. Stichting Natuur en Milieu,
Vereniging Natuurmonumenten en de provinciale milieufederaties tenslotte
pleiten voor de Hanzelijn in combinatie met verbetering van het bestaande
spoor. Herwin Prins van de Milieufederatie Groningen legt uit: 'Wij zijn
vóór goed openbaar vervoer en vóór een snelle
verbinding tussen de Randstad en het Noorden. Maar we kiezen niet blind
voor de snelste verbinding. We hebben een aantal voorwaarden gesteld en
gekeken welke variant daaraan het beste voldoet. Het moet bijvoorbeeld
gaan om echt openbaar vervoer, dus niet te duur zijn; de schade aan natuur
en landschap moet zo gering mogelijk zijn, en er moet zo weinig mogelijk
extra mobiliteit opgeroepen worden. Als je dan kijkt naar de verkenningen
die Rijkswaterstaat gemaakt heeft, steekt de Hanze-plusvariant met kop
en schouders boven de andere uit.'
En de extra banen dan? 'Juist economische argumenten ondersteunen onze
keuze. Geen enkele variant leidt volgens de verkenningen tot een forse
verbetering van de noordelijke economie. Dat was ook te verwachten: zoiets
realiseer je niet met een openbaar vervoerverbinding. En dus kun je het
best voor de goedkoopste variant kiezen. Dan houd je het meeste geld over
voor betere maatregelen om de economische structuur te versterken.'
Milieuorganisaties die zich zorgen maken om de economie? 'Natuurlijk.
Al begrijp ik je verbazing: op dit terrein hebben wij weinig gezag. Daarom
hebben we twee gerenommeerde onderzoeksbureaus gevraagd uit te zoeken
hoe je honderden miljoenen euro's aan regionale middelen het meest effectief
inzet voor de economie en de leefbaarheid. Economisch Bureau Coulon en
Goudappel Coffeng Verkeer en Vervoer concluderen dat het heel onverstandig
is al je geld op één spoorlijn te zetten. Veel effectiever
is het, om aan te sluiten op de bestaande economische structuur. Dat wil
zeggen: investeren in de verbindingen in het Noorden zelf en in de verbindingen
met héle achterland niet alleen de Randstad.'
Een heel andere visie komt zoals te verwachten was van voorzitter
Alders van de Stuurgroep Zuiderzeelijn. Gevraagd om een reactie laat hij
weten: 'Er moet veel meer gebeuren in het Noorden dan alleen de aanleg
van de Zuiderzeelijn, dat klopt. Daarover is ook al een groot aantal afspraken
gemaakt en er moeten er nog meer komen. Maar als je alle varianten op
een rij zet, dat heeft bijvoorbeeld professor Oosterhaven van de Groningse
universiteit gedaan, dan is de objectieve uitkomst dat alle alternatieven
minder opleveren aan verbetering van bereikbaarheid, ruimtelijke ingrepen
en spreiding van activiteiten, dan de magneettrein.'
Hoewel er genoeg valt af te dingen op de objectiviteit van Alders'
conclusies, sloegen ze wel aan bij de provincie- en gemeentebestuurders.
Eind juni lieten die weten bereid te zijn het onvoorstelbare bedrag van
656 miljoen euro bij te dragen aan de aanleg van de zweeftrein. Het merendeel
wordt door de provincies op tafel gelegd: Flevoland 33 miljoen, Drenthe
51,6 miljoen, Friesland 200 miljoen en Groningen 245 miljoen. Van de steden
springt Groningen-stad eruit met 80 miljoen. Maar ook plaatsen als Lelystad
(19,1) en Noordoostpolder (12,7 miljoen) betalen fors mee. Het geld krijgen
ze bij elkaar door hun aandelen in de energiebedrijven (Essent en Nuon)
aan het Rijk te verkopen.
Waar komt dat geweldige succes van de zweeftreinlobby vandaan? Herwin
Prins: 'Dat vraag ik me ook af. Ik begrijp het echt niet. Hoe sterk de
argumenten ook zijn: er wordt niet naar geluisterd. Ook in de Staten-
en raadsvergaderingen is nauwelijks gediscussieerd. Het lijkt wel een
geloof te zijn: je bent vóór of tegen de zweeftrein en blijft
daarbij.' SP-raadslid Rosita van Gijlswijk uit Groningen: 'In het raadsdebat
over de Zuiderzeelijn hebben wij het voorstel om 80 miljoen neer te tellen
voor de zweeftrein vergeleken met de veroordeelde die zelf de kogels van
het executiepeloton moet betalen. Onbegrijpelijk hoe enthousiast de andere
partijen, inclusief GroenLinks, dat doen.' Ook Van Gijlswijk trekt de
vergelijking met een religie. 'Siemens is de Heer en Alders zijn profeet'
concludeerden wij in het debat. 'En vraagtekens zetten bij hun
woorden past de raadsleden als ware gelovigen blijkbaar niet.'
Ondanks het grote enthousiasme waarmee veel bestuurders bereid zijn in
het zweeftreinavontuur te stappen, is de klus echter nog niet geklaard
voor de Stuurgroep. De collecte onder gemeenten en provincies bleek namelijk
89 miljoen euro te weinig opgebracht te hebben om nog met (inmiddels oud-)minister
Netelenbos een definitieve overeenkomst te kunnen sluiten. De grote boosdoener
daarbij is de gemeente Almere, die ingeschat was op 37 miljoen en helemaal
niets wil bijdragen. Een andere tegenvaller is dat een aantal Friese gemeenten
zestien miljoen minder in de pot wil stoppen. En hoewel het voor hem een
forse tegenvaller moet zijn, houdt Alders naar buiten toe de moed erin:
'Almere heeft haar bijdrage vooral geweigerd om een signaal af te geven
dat ze vindt dat haar specifieke problemen als groeistad te weinig gehoor
vinden bij het Rijk. Inmiddels ligt er een brief bij colleges met nieuwe
voorstellen hoe daarmee om te gaan. En het nieuwe kabinet heeft laten
weten de afspraken over te nemen. Dus we hebben nog even de tijd om een
oplossing te vinden.'
Op veel medewerking van de SP'ers langs de lijn hoeft Alders niet te
rekenen. 'Te gek voor woorden', vindt Gronings Statenlid Hennie Hemmes,
die hartgrondig tégen de bijdrage stemde. 'De provincie heeft een
reserve van nog geen 25 miljoen euro. En dan gaat ze 245 miljoen in zo'n
lijntje stoppen. Straks ben je vanuit Amsterdam binnen het uur in Groningen.
Maar vanuit Spijk of Vlagtwedde kost het anderhalf uur met het openbaar
vervoer. Wel geld voor de zweeftrein, terwijl de diesels uit het jaar
nul naar Nieuweschans om de haverklap stil staan en er geen geld is voor
het broodnodige stadsgewestelijk openbaar vervoer. Waanzin.' Raadslid
Rosita van Gijlswijk denkt er precies zo over. 'De zweeftrein zet Groningen
definitief op de kaart, zeggen de voorstanders. Ja, zeg ik dan: op
de kaart van de fileberichten. Duizenden extra reizigers zullen dagelijks
de trein nemen, is de verwachting. Die komen allemaal met de auto naar
het station. Dat beseft de gemeente ook, gezien de plannen voor een enorme
parkeergarage in het stationsgebied. Maar die extra toestroom zet het
verkeer in de stad compleet vast. En het geld om daar oplossingen voor
te vinden, is er niet. Want dat zit allemaal in de zweeftrein.'En ook
aan de andere kant van de lijn zit de SP niet te wachten op een zweefverbinding.
Raadslid Hans Bakker uit Amsterdam: 'Absoluut niet. Het schort hier vooral
aan goede verbindingen met de regio. Met Zaandam bijvoorbeeld. Wat er
aan geld beschikbaar is, kan veel beter ingezet worden voor verfijning
van het bestaande openbaar vervoersnet.' ![]()
Voorkeursopties en terugvaloptiesDe spoorverbinding tussen de Randstad en Noord-Nederland moet beter. Daarover is het iedereen het eens en zijn harde afspraken gemaakt. De vraag is echter: hoe? In december 2001 beperkte het Kabinet het aantal mogelijke antwoorden hierop tot vier:
De Zuiderzeelijn als HSL en als magneettrein hebben de voorkeur van het kabinet. De andere twee mogelijkheden worden gezien als 'terugvalopties', voor als de voorkeursopties niet te realiseren zijn. Een definitieve keuze wordt verwacht in 2007. Alle varianten verkorten de reistijd SchipholGroningen aanzienlijk, maar de zweeftrein doet dat veruit het best:
De keerzijde is, dat de zweeftrein ook veruit de duurste is:
|
||||||||||||||||||||||
Veel onderzoeken, veel rapporten, veel kritische geluidenCentraal Planbureau Een afweging van baten en kosten van een investering in een snelle railverbinding tussen de Randstad en Noord-Nederland valt in alle varianten negatief uit. Gezamenlijk advies VROM-raad en Raad voor Verkeer en Waterstaat De raden bepleiten een verbetering van het bestaande en reeds geplande (Hanzelijn) spoorwegnet. Daarbij wordt met name geduid op de mogelijkheid om de HSL-Zuid over gewoon spoor door te laten rijden naar Groningen. Raad voor Verkeer en Waterstaat Nyfer De kans is groot dat Hollandse dienstverleners kunnen concurreren met plaatselijke aanbieders, zodat Groningse bedrijven ervoor kiezen hun automatisering, boekhouding enzovoort bij bedrijven in de Randstad onder te brengen. De zweeftrein vereist wel een nieuwe baan naar het stadscentrum, waardoor veel afbraak of een dure tunnel nodig is. RIVM De magneetzweeftrein kent een ongeveer drie maal hoger energiegebruik dan een sneltrein. |
||||||||||||||||||||||
De echte Tribune is
veel dikker en veel mooier! Wil je een jaar lang de Tribune in huis
voor slechts 13 euro? Vul dan het aanvraagformulier in! |