Op het rechte spoor: Werkonderbrekingen verdienen begrip

Actie bij het NS-personeel. Op 2 juni liep de ochtendspits vast, doordat conducteurs
en machinisten hun dagtaak massaal begonnen met werkoverleg, en pas daarna de
treinen in beweging zetten. Op de dag van de EK-finale, 2 juli, bleven de min
of meer aangekondigde acties uit. Maar de dreiging dat de treinen opnieuw stil
komen te staan, is levensgroot aanwezig. Want het voornemen van de NS om machinisten
en conducteurs voortaan op een klein aantal vaste lijnen te laten rijden, staat
nog steeds recht overeind.
Doordat het om spontane acties gaat en een echte actieleiding ontbreekt, kon
de NS-directie de toon zetten in de media. En dus zijn actievoerders afgeschilderd
als onverantwoordelijke figuren die de vertragingen niet willen oplossen. Volgens
de SP is juist het tegendeel het geval. Wij beseffen terdege hoe vervelend het
is als een trein plotseling uitvalt door een actie van het spoorpersoneel. Maar
wij weten dat de werkonderbrekingen een lange voorgeschiedenis hebben, en dat
de actievoerders alles geprobeerd hebben om met andere middelen hun stem gehoord
te krijgen. Juist zij hebben terdege oog voor de belangen van de reizigers.
Wij vinden het daarom belangrijk dat zij hun verhaal kunnen overbrengen aan
de klanten van de NS, aan u. Daarom maken we deze krant, waarin we enkele machinisten
en conducteurs aan het woord laten en waarin Kamerlid Harry van Bommel de visie
van de SP geeft. We besluiten de krant met een oproep aan u, om uw mening te
geven. Hebt u begrip voor de acties, of juist niet? Wilt u het spoor privatiseren,
of in handen van de overheid houden? Laat het ons weten.
Laten we Engelse toestanden in Nederland zien te vermijden, is
de oproep van Peter den Haan, medewerker van NS Reizigers Rotterdam. Engeland
is daarin het symbool van volledige privatisering, met grote negatieve gevolgen
voor personeel én reizigers. In de Europese Gemeenschap is ooit
afgesproken dat de exploitatie van het openbaar vervoer losgekoppeld moet worden
van de infrastructuur. Nederland ging voortvarend aan de slag, met Engeland
als grote voorbeeld. Er kwam een warboel aan reorganisaties als voorbereiding
op volledige privatisering. Ook besloot de regering dat de prijs omhoog moest.
Want geprivatiseerde bedrijven moeten natuurlijk wel winst maken.
De NS werd opgesplitst in business units en onlangs kwam NS Reizigers met het
reorganisatieplan Bestemming Klant. Een betere naam zou zijn: Bestemming Beurs.
Hier komt ook de productbinding vandaan, de mooie naam voor het binden van machinisten
en conducteurs aan vaste trajecten. Want dat is een voorwaarde om regionale
lijnen als hapklare brokken te kunnen afstoten. Intern onderzoek heeft uitgewezen
dat deze manier van werken tot 30 procent inefficiënter kan zijn. Bovendien
beperkt het de mogelijkheden om bij te sturen bij calamiteiten en ontregelingen,
doordat het personeel geen kennis meer heeft van andere lijnen en ander materieel.
Den Haan wijst erop dat reizigers en personeel allebei belang hebben bij de
strijd tegen de privatisering. Als winst het doel wordt, komen alle andere
zaken op de tweede plaats. We moeten samen een vuist maken voor kwalitatief
goed openbaar vervoer en kwalitatief goed werk.
NS-Reizigers schiet zichzelf in de voet, concludeert SP-Kamerlid
Harry van Bommel. Tevreden conducteurs en machinisten is de beste personeelsadvertentie
die de NS zich kan wensen. En het slechtste is wat nu gebeurt: dat de medewerkers
massaal laten weten dat ze woedend zijn. De conducteurs moeten alles opvangen
en krijgen alle klachten over zich heen. Zij zijn de hele belangrijke schakel
met de reizigers. De NS-directie zou zich dat moeten realiseren en een plan
intrekken dat zó veel begrijpelijke weerstand oproept.
Van Bommel wijst de privatisering van de spoorwegen af. Privatiseren is
voor de regering een middel om tot concurrentie te komen. Maar moeten we blij
zijn met concurrentie? Volgens Paars komt dat de dienstverlening aan de klanten
ten goede. Ik zie dat niet. Concurrentie op het spoor, zoals met de alweer failliete
lijn van Lovers, is voor de reizigers vreselijk onhandig, met aparte kaartjes,
aparte loketten en kortingskaarten die niet geldig zijn. Concurrentie om het
spoor, waarbij complete baanvakken verkocht worden, betekent dat het lijnennet
opgeknipt wordt. Dat levert problemen op met de aansluitingen en zal ertoe leiden
dat vooral geïnvesteerd wordt in de drukke lijnen. Het gaat immers om het
maken van winst, niet om de ontsluiting van regios. De ervaringen met
NoordNet en de lijn Mariënberg-Almelo bewijzen dat concurrentie alleen
maar slechtere service oplevert.
Geen privatisering dus. Maar wat dan wel? Van Bommel: Er moet snel geïnvesteerd
worden in technische verbeteringen. Op de belangrijkste trajecten moeten alle
lijnen viersporig worden, op het hele lijnennet moet de stroomsterkte op 25
kilovolt gebracht worden: dat vergoot de capaciteit enorm, en het BB21-systeem
moet ingevoerd worden. Treinen kunnen dan volkomen veilig dichter op elkaar
rijden waardoor de capaciteit extra toeneemt. Die zaken kosten veel geld, en
daarom moeten ze nú geregeld worden. Nu is het geld er. Als we willen
dat het openbaar vervoer écht een belangrijke rol speelt in de 21ste
eeuw, dan moeten er nú geïnvesteerd worden. Daarnaast moet de service
verbeterd worden door bijvoorbeeld het openhouden van loketten en het inzetten
van voldoende conducteurs op álle lijnen.
Het
gaat om veel méér, dan om het wel of niet willen rijden van rondjes
om de kerk. Hoofdconducteur Hans Jannink (foto) baalt van de beeldvorming
in de media over het conflict tussen de medewerkers en de directie van NS Reizigers.
Het personeel is alle aanslagen op de kwaliteit van het werk meer dan
zat. Van nieuwe plannen die die kwaliteit nog verder onder druk zetten, willen
we daarom helemaal níets weten.
FNV-kaderlid Jannink licht toe: De privatisering heeft NS gedwongen
om reorganisaties te sta-pelen. Daar komt bij dat het aantal reizigers fors
is gestegen en het personeelsbestand niet. En om de kosten nog meer te drukken
is jaren achtereen op onderbezetting gestuurd en zijn de dienstlengten toegenomen.
Alles bij elkaar heeft dat de kwaliteit van de arbeid ontzettend onder druk
gezet. Tegen die achtergrond is het absurd om zoals nu voorgesteld wordt
het werk eentoniger te maken en tegelijkertijd de controle op te voeren
door mystery guests in te zetten die moeten controleren of het personeel er
de kantjes vanaf loopt. Als de NS zich daar zorgen over maakt, moet ze maatregelen
nemen die de motivatie vergroten, in plaats van verder afbreken.
De slechte kwaliteit van het werk heeft grote gevolgen. Jannink: Treinpersoneel
heeft een verzuim van boven de 20 procent. En dan heb ik het niet over perioden
met veel griep. Daarnaast is de uitstroom gigantisch: zowel naar WAO als ander
werk. NS-personeel stond erom bekend, dat het nogal honkvast was. Daar is weinig
van over. Onlangs sprak ik een machinist van 59 jaar die erover dacht om ander
werk te zoeken. Daar valt niet tegen op te werven.
De instroom in de WAO ligt bij de NS al jaren boven het gemiddelde. Dat kan
ook moeilijk anders, want het bedrijf doet niets om de arbeidsomstandigheden
te verbeteren. NS is niet in staat om analyses te maken over het verzuim, omdat
een adequate registratie gewoon ontbreekt. Ook de reïntegratie blijft sterk
achter. Wat het bedrijf laat zien aan inspanningen, is alleen om de wetgever
tevreden te stellen. En zelfs daarin blijft men in gebreke. Het bedrijf beschikt
nog steeds niet over de wettelijk verplichte ongevallenregistratie, en arbojaarplannen
werden nooit of zeer beperkt uitgevoerd.
Het lijkt erop, dat de roep om privatisering en de reorganisaties die
daar automatisch uit volgen tot een geloof verheven zijn. Een geloof waarin
alles om het geld draait en waarin passagiers en werknemers op de tweede plaats
komen. Mijn indruk is dat het aantal sein-, wissel- en materieelstoringen duidelijk
is toegenomen de laatste jaren. Dat is ook logisch: privatiseren betekent werken
voor de winst, en dan bezuinig je waar je maar kunt.
Dick Vermeer, machinist, al 20 jaar werkzaam bij de NS.
De plannen van de NS betekenen dat er voor ons, met standplaats Lelystad,
nog maar vier verschillende lijnen overblijven. Dat zijn alle vier agressielijnen.
Nu al is het soms voor conducteurs een probleem dat klanten dreigen
ik zoek je thuis op. Hierdoor zijn al collegas verhuisd, waaraan NS dan
wel actief meewerkt. Maar het is gewoon absurd dat je door agressie op je werk
zou moeten verhuizen.
Een ander nadeel is dat je concentratie verslapt als je steeds hetzelfde traject
rijdt. Er treedt een gewenningsproces op. Als een sein altijd op groen staat,
neem je dat automatisch aan en ben je er niet op bedacht als het een keer anders
is. Eentonigheid doet afbreuk aan de veiligheid.
De NS heeft altijd gezegd dat de vaste trajecten alleen ingevoerd worden als
daarvoor voldoende draagvlak is onder het personeel. Maar nu zet men het plan
toch door, terwijl dat draagvlak compleet ontbreekt. Je begrijpt dat de werksfeer
naar een dieptepunt daalt. En de directie zich maar zorgen maken over het nijpende
personeelstekort...
Roy Portier, machinist, 20 jaar werkzaam bij de NS.
Wat zich nu wreekt bij de NS, en waar vooral de reizigers de dupe van zijn,
is het jarenlang ontbreken van noodzakelijke investeringen om ons spoorwegnet
bij de tijd te houden. Trajecten zijn nergens drie- of viersporig, waardoor
problemen meteen tot grote vertragingen leiden. De onderhoudsstaat van het materieel
is bedroevend en er zijn nog veel te veel onveilige spoorovergangen. Zaken genoeg
dus die schreeuwen om geld, als je tenminste de klant centraal wilt stellen.
Maar wat doet de NS met de dikke zes miljard gulden die ze ontvangen heeft uit
de verkoop van Telfort en de aandelen Worldonline? Een deel keert ze als dividend
uit aan de aandeelhouder, de Nederlandse staat, en de rest investeert ze in
een bedrijf dat op het Engelse spoor moet gaan rijden. En tegelijkertijd krijgt
het personeel de schuld van de vertragingen
Willem van der Veer, materieel-planner, 10 jaar werkzaam bij de NS
Met het verhaal dat er minder vertragingen zijn als het personeel maar
op vaste trajecten rijdt, krijgen wíj de zwarte piet toegespeeld. Uit
onderzoek blijkt echter dat maar een paar procent van de vertragingen te maken
heeft met het NS-personeel. De privatisering en de winsthonger die daarbij hoort,
leveren veel meer vertragingen op. Vroeger hadden we bijvoorbeeld de 24-uurscontrole.
Treinen werden dagelijks onderzocht op technische mankementen. Dat gebeurt niet
meer, met als gevolg dat ze om de haverklap stil staan.
Wat écht speelt bij de vaste trajecten, is dat die eenvoudiger maken
om hele lijnen met personeel en al te verkopen. Er was sprake van afstoting
van de lijn Amsterdam Den Helder. Dat plan is nu in de ijskast gezet,
maar kan er simpel weer uitgehaald worden. En dan is het makkelijk als je het
personeel mee kunt verkopen.
Hoofdconducteur Ron Abbo, NSer sinds 1991.
Heeft u er begrip voor dat machinisten en conducteurs massaal stop
zeggen tegen hun directie? Of vindt u het niet terecht dat ze actie voeren?
Wat is uw mening over de privatisering van het spoor? Wat kan beter bij de NS?
En wat vindt u ervan de dat SP deze krant verspreid? Wij horen het heel graag.
Omdat we oprecht geïnteresseerd zijn in uw visie en omdat we van de reacties
een rapportje maken dat we aanbieden aan de directie van NS Reizigers en de
Tweede Kamer. (Uiteraard worden daarin de namen van de reageerders niet opgenomen.)
U kunt uw mening op verschillende manieren geven: door te bellen met 0800 022
5005 (gratis), per e-mail op solidair@sp.nl
en per fax op (010) 243 55 66
Laat het weten als u een exemplaar wilt ontvangen van het verslag dat we maken
van alle reacties. En wilt u alstublieft aangeven of u reiziger bent, of NS-medewerker.
| Zie ook: |