SP :: Publicaties :: Tribune

OuderenNUkrant 2001

‘De wachtlijsten in de zorg zijn een ramp. Daar moet een rampenplan op los’

SP-Kamerlid Agnes Kant geeft nooit op

Met 34 jaar is Agnes Kant een 'jonkie' in de Tweede Kamer. Maar wel eentje die respect afdwingt. 'Kant tegen Borst' is vaak het beeld in Den Haag. Waarbij Agnes de minister van Volksgezondheid steeds opnieuw met schrijnende praktijkvoorbeelden laat zien wat er écht aan de hand is in de zorg. En dat heeft effect. 'Zonder onze inbreng hadden de wachtlijsten veel minder aandacht gekregen en was de politiek een heel eind verder met voorkruipzorg: voorrang geven in ziekenhuizen aan mensen die een baan hebben.'

'De vergrijzing is helemaal geen probleem. Het is toch juist heel mooi dat we door de bank genomen steeds ouder worden en gelukkig vaak ook tot op hoge leeftijd gezond en actief blijven. Een probleem is wel dat we er als samenleving volstrekt onvoldoende op inspelen. Bijvoorbeeld op 'mijn' terrein, de zorg.

Zo'n 10 tot 15 jaar geleden is daar een enorme denkfout gemaakt. Het is goed als ouderen zo lang mogelijk zelfstandig blijven wonen, bedacht men toen – en dat is ook zo. Maar wat men niet beseft heeft, is dat veel van die ouderen ooit toch hulp nodig hebben, en sommigen zo hulpbehoevend worden, dat ze aangewezen raken op 24-uurszorg. Zonder dat te bedenken, is men bedden gaan wegbezuinigen – zodat we nu met de problemen zitten. Dat is één. Twee is dat er geen fatsoenlijk net is gemaakt van voorzieningen die nodig zijn om mensen zelfstandig te laten wonen. Daaraan hebben we de problemen te danken in de thuiszorg en de wijkverpleging. En ook ontbreken vaak andere broodnodige voorzieningen, bijvoorbeeld begeleiding, logeerhuizen, of wijkcentra met dagopvang, zodat partners van dementerenden even op adem kunnen komen.

De wachtlijsten in de zorg zijn een ramp, zo moet je het beschouwen. En dus moet er een rampenplan op los. Niet wat nu gebeurt: elke -begroting een beetje geld erbij. Dat biedt geen oplossing voor de vele tienduizenden mensen die nú zorg nodig hebben. En die oplossing moet er wel komen. Zorg is gewoon een voorziening waar mensen récht op hebben. Bij de bijstand zeggen ze toch ook niet u hebt het nodig, maar u moet nog maar een jaar wachten? Waarom zouden we het dan bij de zorg wel moeten accepteren?

Na drie jaar in de Kamer en vier jaar als fractiemedewerker raakt de ellende die ik zie, me nog steeds even hard. Ik word ontzettend veel gebeld door mensen die bijvoorbeeld zeggen het gaat nu echt meer, ik krijg twee uur thuiszorg, en ik heb de hele dag zorg nodig. Dat went nooit. Dan schiet ik weleens vol, en ik word elke keer weer kwaad. En ik ga me ermee bemoeien. Wat je dan ziet, is dat het soms helpt. Binnen een paar weken komt er dan wel een oplossing. Dat is hartstikke fijn, al besef ik ook wel dat die andere 80.000 mensen er niet mee geholpen zijn.

Als jongere sta je niet zo vaak stil bij zeg maar de leefwereld van ouderen. Maar ik moet zeggen dat ik de afgelopen jaren veel ouderen tegengekomen ben, waar ik diep respect voor heb. Veel van de huidige welvaart en vooral ook de sociale verworvenheden hebben we te danken aan hun werk en hun strijd. Ik schaam me er soms voor hoe de huidige generatie met die erfenis omgaat: dat we de menswaardige samenleving waar de ouderen onder ons voor gestreden hebben niet verder opbouwen, maar juist afbreken. En ik merk dat ik daarover soms beter met ouderen kan praten dan met leeftijdgenoten.'

Verder nieuw op SP.nl

• Spanning maart 2012:
  Nieuwe lente, nieuw perspectief
• ZO elfde editie

Tribune april

• Architect Hans Semeijn en Jan Marijnissen
• Eerste SP-wet aangenomen
• Voedsel Focus Amersfoort: ‘Ik leef niet, ik overleef’
• Adieu Vijverhofstraat
• Vaarwel en welkom
• Dennis de Jong: ‘Help de ondernemers’
• Burgerwaarnemers bij Russische verkiezingen