(14 september 2003 - Paasheuvel)
Vandaag ben ik uw koningin voor één dag.
Officieel roepen de meeste leden van de Staten-Generaal drie keer
‘hoera’ als de koningin binnenkomt om de troonrede voor te
lezen. Maar ik ben een alternatieve koningin en dit wordt een alternatieve
troonrede. Dus gaat het hier anders toe dan in de ridderzaal. Om te beginnen
hoeft hier niemand ‘hoera’ te roepen, uitsluitend en alleen
voor een persoon.
Hoerageroep kunnen we beter bewaren voor het moment waarop er goede voornemens
bekend worden gemaakt of (nog beter!) als er prestaties geleverd
worden. En wat dat betreft hebben we vandaag bitter weinig redenen om
‘hoera’ te roepen.
Dat vind ik… én dat vinden de leden van mijn schaduwkabinet.
Maar mijn alternatieve bewindslieden denken dan ook in mensen en
niet in centen. Niet het rekenmachientje maar de mens is
de maat voor onze opmerkingen en voorstellen, die ik vandaag aan u wil
voorleggen.

Leden der Staten-Generaal, lieve mensen,
Natuurlijk is er het afgelopen jaar wel eens reden geweest om ‘hoera!’
te roepen. We hebben toch maar weer mooi twee voetbalploegen die meedoen
in de Champions League.
En… we hadden de warmste zomer sinds mensenheugenis. Dat was genieten
voor de meesten van ons en zeker voor hen die (net als ik) hun wiegje
of hun wortels in zonniger delen van de wereld hebben.
Maar om die zomer nu op het conto van Jan Peter te schrijven, dat gaat
mij wat ver. Ik heb de indruk dat de leden van zijn kabinet zelfs onverstandig
hebben gereageerd op deze zomer… dat ze in de hete zon hun ministersteek
hebben afgezet en daardoor een collectieve zonnesteek hebben opgelopen.
Want hoe moeten wij de regeringsplannen voor komend jaar anders interpreteren?
Die zijn niet eens volgens het poldermodel opgesteld maar volgens een
koldermodel!
Ik zal de ernstige voorbeelden van de collectieve zonnesteek de revue laten passeren:
Volgens ons schaduwkabinet is het niet eerlijk om het héle land
op te laten draaien voor de zonnesteek van één kabinet.
Wij stellen dus voor om al die rare zomerplannen af te schieten en vaart
te maken met een beter en socialer beleid.
Hoe we dat willen aanpakken? Luister:
Om te beginnen kunnen een heleboel dingen voor hetzelfde geld een stuk
effectiever. Je kunt kinderbijslag bijvoorbeeld inkomensafhankelijk maken.
Je kunt domme en onnodige bureaucratie opruimen. Je kunt economische subsidies
die geen effect hebben afschaffen. Je kunt stoppen met het geven van gouden
handdrukken bij overheid en semi-overheid. Je kunt de topinkomens aan
banden leggen. Je kunt belastingfraude opsporen en je als overheid niet
langer laten bedonderen door bouwbedrijven en andere ondernemingen.
Verder kun je kijken wat het hardste nodig is en dát het eerste
doen. Ja, dat klinkt logisch, maar helaas gaat het zo niet in ons land.
Want dan zou er geen geld meer verspild worden aan prestigeprojecten en
zouden bodemloze putten als Betuwelijn en de hogesnelheidstrein niet met
nóg meer gemeenschapsgeld gevuld worden. Dan zou Washington worden
gebeld en de Joint Strike-bommenwerpers áfbesteld.
Dat zijn een paar voorbeelden om voor hetzelfde geld meer te doen voor
de mensen.
Als het nodig is kunnen we ook best tijdelijk wat geld lenen Dat doen
andere landen ook en die zijn op dat punt verstandiger dan wij. In de
afgelopen jaren van economische voorspoed hebben we veel meer geleend
geld teruggegeven dan andere landen deden. Dus kunnen we, nu het economisch
wat tegenzit, best een beetje extra lenen.
Geld lenen is geen probleem, geld terugbetalen, dáár gaat
het om. En er is geen reden om bang te zijn dat we onze schulden niet
kunnen betalen. Want de overheid mag dan een klein financieringstekort
hebben, sámen hebben wij nog steeds een stevig financieringsóverschot.
Dat heeft het Centraal Bureau voor de Statistiek uitgerekend: het totaal
van de Nederlandse bestedingen (dat wil dus zeggen: de gezinsconsumptie,
de bedrijfsinvesteringen plus de overheidsbestedingen samen) is minder
dan wat we met z’n allen produceren. Daar zit een overschot van
ruim 25 miljard euro per jaar.
Laten we met die bestedingsruimte onze economie verstandig stimuleren
in plaats van de hand krampachtig op de knip te houden. Want zo wordt
de economische krimp alleen maar aangejaagd, wordt de werkloosheid vergroot,
de koopkracht verlaagd en de tweedeling verergerd!
Ik vind het trouwens onbeschaafd om – als je minder geld wilt uitgeven
– de mensen die toch al het minste hebben meteen het hardste te
pakken. Laten we eerst een bijdrage vragen aan degenen die het al jaren
voor de wind gaat en die soms niet eens weten wat ze met al hun geld moeten
doen. In de afgelopen jaren heeft de top van het bedrijfsleven zich schaamteloos
mogen verrijken, maar nu we in een economische recessie zijn beland (mede
door hun foute investeringen overigens…) blijven zij hun topinkomsten
nóg verder verhogen. Dat is een schande en dat moet worden gestopt.
De FNV zegt terecht dat het kabinet-Balkenende wél werklozen, zieken,
bejaarden en bijstandsmoeders durft te pakken, maar niet het lef heeft
de topinkomens en de gouden handdrukken van topmanagers aan te pakken.
Jammer alleen dat oud-FNV-voorzitters als Kok en Stekelenburg hun button
met de tekst ‘Ik pik het niet!’ zijn kwijtgeraakt toen
ze zich lieten inhuren als bedrijfscommissaris…
Mijn schaduwkabinet stelt voor om van minimumloon en sociale uitkeringen
af te blijven, net als van de verworven rechten van werknemers.
Er zijn ándere manieren om aan meer inkomsten te komen. Dat kan
door bijvoorbeeld een redelijker bijdrage te vragen aan de velen die het
nog steeds héél goed gaat. Wij weten dat veel rijke landgenoten
het zelf ook redelijk vinden als vermogende mensen een bescheiden vermogensbelasting
en een redelijke vermogenswinstbelasting afdragen, als grootverdieners
wat meer inkomstenbelasting gaan betalen, als bezitters van erg dure huizen
wat minder hypotheekrenteaftrek krijgen, als grote ondernemingen wat meer
vennootschapsbelasting betalen en bestuurders van ondernemingen hun inkomens
ook onder een CAO laten vallen.
En laten we eerlijk zijn… zo hóórt het toch in een
beschaafd land?!
Als het aan déze koningin ligt, komt er geen eigen risico van
200 euro per jaar en geen hernieuwde medicijnenknaak (die knaak zou nu
trouwens al anderhalve euro per doktersrecept worden, want sinds de euro
is alles duurder geworden).
De FNV heeft becijferd dat door die plannen vooral oudere mensen straks
500 euro per jaar extra kwijtraken aan hun gezondheidszorg. Daarnaast
weten we (op basis van eerdere ervaringen en onderzoek van de Consumentenbond)
dat de administratieve rompslomp van dit soort regelingen heel groot is.
Daardoor groeit de kans weer dat mensen ten onrechte afzien van zorg die
wél voor hen beschikbaar is. Het is niet voor niets dat de Nederlandse
Patiëntenvereniging, het comité Zorg voor Iedereen en veel
andere organisaties in de zorg ook ‘néé!’ zeggen
tegen deze regeringsplannen.
Wij vinden dat de gezondheidszorg betaald moet worden via inkomensafhankelijke
premies. En in plaats van mensen eigen bijdragen en risico’s op
te dringen, willen wij maatregelen om de agressieve en explosieve marketing
van de farmaceutische industrie – waarmee nu zo’n 450 miljoen
euro is gemoeid – in te dammen. Maatregelen waardoor het voorschrijfgedrag
van artsen minder gestuurd gaat worden door artsenbezoekers en meer door
de behoeften van de patiënt en de inzichten van de arts zélf.
Ons schaduwkabinet stelt maatregelen voor om het leven van de ouderen
onder ons te veraangenamen in plaats van het aan te tasten met hardvochtig
beleid. Wij zeggen: beloofd is beloofd, dus de pensioengerechtigde leeftijd
blijft 65 jaar. Wij gaan oudere werknemers niet hun recht op de VUT afnemen
en we gaan oudere werklozen niet voor hun pensioen nog snel even in de
bijstand stoppen. En als er meer werkers zijn dan er werk is? Dan kiezen
wij voor arbeidstijdverkorting. Samen delen! We werken om te leven, niet
omgekeerd. Onze ouderen hebben met hún werk ónze maatschappij
opgebouwd en recht op een goed verzorgde oude dag. Beter één
goed en integraal ouderenbeleid in de hand dan tientallen nieuwe bommenwerpers
in de lucht!
Wij gaan ervan uit dat de Tweede Kamer op korte termijn de oorzaken op een rij zet van de gegroeide achterstand en achterstelling van een deel van onze allochtone Nederlanders en op basis daarvan maatregelen treft om die tweedeling aan te pakken en stap voor stap op te heffen. Daarbij dient speciale aandacht te zijn voor de oudere allochtonen die na jaren van hard werk nu soms erg vereenzaamd en geïsoleerd zijn. Zo mogen we niet met onze burgers omgaan!
Wij willen ook meer aandacht voor de ouderen van straks. Dus voor de
jeugd van vandaag.
De kosten voor ouders met schoolgaande kinderen in het voortgezet onderwijs
rijzen de pan uit. Steeds meer ouders worden gedwongen om bij de schoolkeuze
na de basisschool niet in de eerste plaats de capaciteiten van
hun kind te laten wegen, maar de kosten van de vervolgopleiding. Een dubbel
aantal ouders heeft nú al een lening moeten afsluiten om de schoolkosten
van hun kinderen te kunnen betalen.
Hier schiet de tegemoetkoming door de overheid schromelijk te kort en
zo wordt de tweedeling in het onderwijs (en in de samenleving) aangewakkerd.
Al in 1978 werd door de Nederlandse regering een Europees verdrag ondertekend
waarin wordt afgesproken dat het basis- én voortgezet onderwijs
voor leerlingen kosteloos dient te zijn. De regering heeft het
25-jarige jubileum van dit verdrag in grote stilte laten passeren. Waarschijnlijk
omdat ze het verdrag nog nooit in de praktijk heeft gebracht. Dat wordt
dus na al die tijd écht hoog tijd!
Laten we het hier ook eens hebben over ons verzuilde onderwijsbestel.
Dat bestel is bijna een eeuw oud en dus niet meer van deze tijd. Twee
van de drie regeringsfracties zeiden vóór de laatste Kamerverkiezingen
óók dat het moet worden aangepast. Maar in het regeerakkoord
staat dat het onderwijsbestel blijft zoals het is. Wij vinden dat een
vergissing.
Er dient werk gemaakt te worden van één ‘school’,
zonder voorvoegsels zoals: protestants-christelijk, katholiek, islamitisch,
algemeen-bijzonder, of wat dan ook.
We moeten naar één school waar kinderen van jongs af aan
op een vanzelfsprekende manier in aanraking kunnen komen met vriendjes
uit andere culturen en religies. Dat bevordert de integratie en het scheelt
ook nog eens vele miljarden euro’s die de verzuiling nu kost. Dát
geld kan straks als extraatje in de kwaliteit van het onderwijs
worden gestoken.
Vergissingen dreigen er straks gemaakt te worden bij de invoering van
de nieuwe Wet op de Jeugdzorg. Door de onsamenhangende en ingewikkelde
manier van financiering dreigt de jeugdzorg een bureaucratisch stelsel
te blijven. Terwijl iedereen die ermee te maken heeft, wéét
dat precies dát een van de grootste ergernissen is voor jongeren,
ouders en hulpverleners.
Onvergeeflijk is ook dat deze nieuwe wet wel spréékt van
recht op jeugdzorg voor iedereen – maar vervolgens kinderen van
illegalen dat recht ontzegt. Dat is in strijd met het internationale verdrag
voor de rechten van het kind. Die uitzondering moet dus snel worden geschrapt.
Gelukkig hebben kinderrechters al laten weten dat zij voorrang zullen
geven aan het internationale verdrag boven deze discriminatieregeling
van het kabinet Balkenende.
Voor de jeugdzorg is ook méér geld nodig. Dat de regering
de financiering van de bureaus jeugdzorg heeft overgedragen aan de provincies
is tot daaraan toe, maar dat het gebeurd is zonder er voldoende geld bij
te leggen is het zoveelste voorbeeld van zuinigheid die de wijsheid bedriegt.
Door die zuinigheid krijgen we immers straks de jeugd die we verdienen.
Ik bedoel: steeds meer kinderen die de aansluiting met de samenleving
missen en in criminaliteit terecht komen – waardoor ze ons vervolgens
veel meer geld kosten dan een deugdelijke financiering van de bureaus
jeugdzorg. En dan praat ik nog niet over de menselijke ellende die het
gevolg is van onvoldoende preventief beleid in de jeugdzorg!
Natuurlijk: jongeren die ontsporen moeten worden gestraft, behandeld en heropgevoed. Maar daar moeten dan wel voldoende mogelijkheden voor zijn. En die zijn er niet. Daarom stellen wij voor om meer middelen beschikbaar te stellen voor begeleiding. Dat zou al vrij simpel kunnen door het ministerie van Justitie geen bemoeienis meer te geven met de plaatsing van deze jongeren. Nu moet de gezinsvoogd na de machtiging tot uithuisplaatsing eerst allerlei stukken sturen naar dat ministerie, wat de uithuisplaatsing weken vertraagt, waarna alle werk nog eens nodeloos wordt overgedaan door de ministeriële ambtenarij. Laat dat werk over aan het Zorgtoewijzingsorgaan van het bureau jeugdzorg. Da’s voordeliger én verstandiger!
We lijken in dit land steeds minder verdraagzaam te zijn voor jeugdig
wangedrag en roepen steeds al snel: ‘Aanpakken en opsluiten!’
Dat gebeurt ook. Wij sluiten méér jongeren op dan in de
ons omringende landen – en ook voor steeds langere tijd. Niet alleen
onze economie lijkt zo steeds meer onder Amerikaanse invloed te komen
ook ons strafrechtelijk ingrijpen. En net als daar worden de omstandigheden
waaronder de straf wordt uitgezeten steeds armzaliger.
Wij willen het anders. We willen aanzienlijk meer penitentiaire programma’s
voor volwassenen en scholing- en trainingsprojecten voor minderjarigen
buiten de inrichting. Onder duidelijk toezicht van de reclassering.
Het is ook goedkoper om de reclassering beter te financieren dan om meer
mensen op te sluiten. Er moet gestopt worden met het ineffectieve gemodder
in inrichtingen en daarbuiten dat voor behandeling doorgaat. Niet
de populariteit van een project moet worden gesubsidieerd maar
de effectiviteit van de interventie. Alleen als we kiezen voor
goede behandelmethodes en niet voor geëxperimenteer met gedetineerden
is er hoop op een positieve sociale ontwikkeling en… minder recidive.
En daar gaat het immers om.
Onze jeugd groeit op in een Nederland dat steeds meer deel wordt van
de Europese Unie. Maar wat voor Unie is dat, waarin we ook nu weer geconfronteerd
worden met gesjoemel en frauduleus gedrag, zoals dit keer bij Eurostat?
In de Europese Unie spelen zich nog steeds taferelen af die je eerder
in een Augiasstal verwacht dan in een samenwerkingsverband dat de pretentie
heeft van alle Europeanen broeders te maken. Er is een permanente wanverhouding
tussen pretenties en prestaties. En de kloof tussen burgers en bestuur
wordt niet kleiner. Daar zal echt iets aan moeten veranderen, wil de Unie
haar inwoners in de toekomst enig saamhorigheidsgevoel kunnen geven.
Ons schaduwkabinet wil in ieder geval dat de bevolking zijn mening kan
geven over de nieuwe Europese grondwet, zeker omdat daarin op een aantal
punten de rechtspositie van de burgers wordt aangetast. Een referendum
daarover moet samengaan met de Europese verkiezingen in juni volgend jaar.
Dan wordt de opkomst misschien ook wat hoger!
De na veel strijd bevochten verbeteringen op het terrein van het dierenwelzijn
zijn voor een belangrijk deel weer teruggedraaid onder Balkenende I en
worden niet hersteld onder Balkenende II. Als het aan ons ligt moet
dat wel gebeuren.
Ten onrechte wordt er ook gemorreld aan het moratorium op gasboringen
in natuurgebieden en dreigt er kostbaar groen te moeten wijken voor mensen
met veel poen, want die willen bouwen in het buitengebied dat nu nog van
iedereen is. Deze regering is te gevoelig voor die verwende mensen. Ze
dreigt óók te gevoelig te worden voor de Amerikaanse druk
om meer ruimte aan genetisch gemanipuleerd voedsel te geven, ook al wil
een meerderheid van onze bevolking daar niets van weten.
Wij stellen voor om de moratoria over de natuurgebieden en het genetisch
gemanipuleerd voedsel naar letter en geest te handhaven en ze niet als
nationaal en internationaal wisselgeld te beschouwen. Dus: geen plezierjacht,
geen villa’s in natuurgebieden, geen extra ruimte voor bio-industrie,
geen geklooi met genetische manipulatie. Is dat duidelijk?
In internationaal verband maken wij ons grote zorgen over de opstelling
van de regering. Het slaafse volgen van de politiek van Bush is precies
het tegenovergestelde van wat wij willen.
Wij willen een Nederland dat zich onafhankelijk in de internationale politiek
opstelt; een Nederland dat het aandurft om nee te zeggen tegen militaire
en economische avonturen van deze Amerikaanse president; een Nederland
dat ja durft zeggen tegen voorstellen uit de Derde Wereld om iets structureel
te veranderen aan de oneerlijke schuldenlast en de oneerlijke eisen van
Internationaal Monetair Fonds en Wereldbank; een Nederland dat het durft
om de door de Wereldhandelsorganisatie gelegitimeerde oneerlijke concurrentiepositie
van de Derde Wereld aan te pakken; wij willen een Nederland dat echt aan
het ideaal van één wereld gaat werken.
Daarom geven we ook tegengas aan hen die vinden dat onze ontwikkelingsbijdrage
omlaag kan. Zolang de helft van de wereldbevolking nog moet leven van
2 dollar per dag (inderdaad: hetzelfde bedrag dat wij neertellen om onze
auto één uur in de stad te parkeren) zolang die wantoestand
voortduurt is er geen enkel argument om onze hulp aan medemensen in het
arme deel van de wereld te verminderen!
Wij gaan er verder vanuit dat er na alle geroep vanuit de Nederlandse politiek dat het zo écht niet verder kan in het Antilliaanse deel van ons koninkrijk, nu ook feitelijke stappen gezet worden om welvaart en welzijn voor de gewone mensen in de Antillen drastisch te vergroten, met respect voor het zelfbeschikkingsrecht van onze overzeese landgenoten.
Laat ik afsluiten.
Het beleid dat ons schaduwkabinet voorstelt sluit aan op wat heel veel
mensen vinden in ons land. Het sluit óók aan op de D in
de namen van de drie regeringspartijen, de D dus van Democratie. In een
echte democratie is iedereen gelijkwaardig: rijk of arm, gezond of ziek,
oud of jong, autochtoon of allochtoon. Daar moet de regering dus op worden
afgerekend.
Ons beleid sluit óók aan op de C van Christen uit de naam
van de partij van de premier. De vraag is echter of de grootste partij
van het land zich herinnert dat de man uit de Evangeliën zich meer
thuis voelde bij de verschoppelingen dan bij de rijken en machtigen. Hij
was het die het opnam tegen degenen die hun eigen handeltje belangrijker
vonden dan het welzijn van alle mensen! Als de partij van de premier die
letter C via de aangekondigde bezuinigingen verder laat verloederen, dan
blijft slechts DA over.
DA, dat is – zoals u weet – een kruidenier in cosmetica en
pilletjes om de pijn te verzachten.
Hoe symbolisch… Sluit even je ogen en je ziet Jan Peter zó
achter de toonbank staan…
Maar hoho… val niet in slaap! Want de komende tijd hebben we wakkere
mensen nodig. Om te beginnen aanstaande zaterdag al. Want – al ben
ik geen koningin meer – dan ben ik wel bij het koninklijk paleis
te vinden. Want zaterdag wordt daar, op de Dam in Amsterdam, de nationale
‘Keer het Tij’-demonstratie gehouden. Het lijkt me een mooie
plek om elkaar weer te treffen. Om er samen op te hameren dat het ánders
kan… béter.
Desnoods doen we het de hele hete herfst lang. Met z’n allen.
Tot zaterdag!
Blik
eens terug op de vorige Alternatieve Troonredes
Teken ook het manifest
‘1 voor allen’