SP :: In de media :: Advocaten in de politiek: Jan de Wit

www.sp.nl

WORD NU LID!

SP :: Nieuws :: In de media

3 oktober 2006 - Advocatie.nl

Advocaten in de politiek: Jan de Wit

In aanloop van de verkiezingen start Advocatie.nl deze week met de serie ‘Advocaten in de politiek’. Nummer 1 in de reeks: Jan de Wit, nummer vier op de lijst SP.

Update Jan de Wit

Jan de Wit De Wit heeft 25 jaar ervaring in de advocatuur. Tegelijkertijd heeft hij aan de wieg gestaan van de plaatselijke SP-afdeling in Heerlen, waar hij in 1982 actief werd als eerste plaatselijke SP-raadslid. De SP is daar inmiddels uitgegroeid tot de grootste partij in de laatste raadsverkiezingen. In 1995 verliet De Wit de gemeenteraad en werd hij de eerste SP-vertegenwoordiger in de Eerste Kamer. In 1993 werd hij voorzitter van het Aktiecomitee Ereschuld Mijnwerkers, dat tientallen miljoenen guldens aan schadeloosstelling wist af te dwingen voor ex-mijnwerkers die stoflongen hebben opgelopen. Sinds mei 1998 is hij Tweede-Kamerlid voor de SP. Hij houdt zich bezig met zowel Sociale Zaken en Werkgelegenheid als Justitie.

Wat schenkt u meer voldoening: de advocatuur, of uw bestaan als Kamerlid voor de SP?

"De advocatuur is een heel mooi beroep, en dat zeg ik niet om te slijmen. Ik heb lang en breed nagedacht of ik zou stoppen met de advocatuur om de overstap te maken naar de politiek. Uiteindelijk heb ik 'Ja' gezegd. De advocatuur is een individuele zaak. Je bent maar in bepaalde gevallen structureel bezig; vooral als sociale advocaat richt je je meer op groepen mensen. Het belangrijkste punt van de politiek is dat je werkt voor de samenleving. In de Kamer ben je beter in staat dingen voor de samenleving te realiseren; je werkt op een grotere schaal."

Waarom koos u voor de SP?

"Ik ben al heel lang lid van de SP. In 1994 ben ik in de kamer gekomen. Jan Marijnissen heeft me destijds gevraagd of ik fractiemedewerker wilde worden bij Justitie. Met de SP voerden we acties in buurten, bijvoorbeeld met betrekking tot het huurrecht. Die acties waren gemakkelijk te combineren met mijn werk als advocaat. Ik kon mijn juridische kennis daar direct toepassen. In 1995 ben ik gestopt met de advocatuur. De SP heeft binnen de politiek wel een en ander bereikt, bijvoorbeeld het Instituut Asbestslachtoffers. Het voordeeel van de Tweede Kamer is dat je het onrecht waar je tegenaan loopt kunt veranderen, bijvoorbeeld door wetgeving. Maar in de oppositie is het een stuk moeilijker dingen gedaan te krijgen."

Waar komt die sociale betrokkenheid vandaan?

"Mijn sociale betrokkenheid is een gevolg van historische ontwikkelingen. Ik heb in de jaren '60 Rechten gestudeerd in Tilburg. De Tilburgse Rechtenfaculteit is in 1963 geopend. Dat was de tijd van de democratiseringsbeweging; Tsjechoslowakije, de Vietnam-oorlog, acties in bedrijven en tegen milieuvervuiling - het was een roerige periode. Ik heb me daardoor al vroeg politiek opgesteld. In de jaren '70 werd ik lid van de SP, omdat dat een partij was van 'niet alleen kletsen, maar ook doén'. Dat sprak me toen aan, en dat spreekt me nog steeds aan."

Vormt uw achtergrond als advocaat een goede aanvulling op uw politieke werkzaamheden?

"De advocatuur is in zekere zin te vergelijken met de politiek. Bijvoorbeeld de buitengewone hektiek en spanning. Als advocaat kun je niet tegen een cliënt zeggen: 'Kom over twee weken maar terug'. In de politiek werkt dat hetzelfde. Verder ook het onderste uit de kan willen halen, niet op willen geven. En ik heb in de advocatuur leren spreken in het openbaar, ook dat is een voordeel."

Waarover maakt u zich met betrekking tot de advocatuur de meeste zorgen?

"Het meest zorgwekkend vind ik het asielrecht. In bijna elk dossier dat ik zie, staan onherstelbare fouten. Asielrechtadvocaten worden overstelpt met zaken, dat is de oorzaak. Waar ik me verder zorgen over maak, is de kwaliteit van de gefinancieerde rechtshulp. Die is verslechterd door de afschaffing van de bureaus rechtshulp. De drempel om naar een advocaat te stappen is voor mensen met een laag inkomen veel te hoog. De eigen bijdrage moet omlaag. Steeds minder advocaten begeven zich op dat terrein, omdat hun vergoeding veel te laag is. Ik heb trouwens elk jaar een amendement voorgesteld om een verhoging van hun uurtarief te bewerkstelligen. En we hebben actie gevoerd tegen de overgang van de bureaus rechtshulp naar loketten. Daar heb ik me zwaar tegen verzet. Als er straks een links kabinet komt, wordt dit allemaal anders. In ons verkiezingsprogramma trekken we geld uit om deze situatie te veranderen. De politieke wil, die is het belangrijkste. Dan zal de kwaliteit van de gefinancieerde rechtshulp ook verbeteren."

Heeft u heimwee naar het advocatenbestaan?

"Misschien diep in mijn hart wel. Maar ik ben er al veel te lang uit. Dat vergt teveel studie, daarom ga ik niet meer terug. De advocatuur vind ik nog altijd een heel mooi beroep. Ik zie in de praktijk van alledag waartoe de advocatuur in staat is. Ik heb veel bewondering voor advocaten die tot het uiterste gaan, die recht willen zetten wat fout zit. Ik zie hoe ze belangrijk werk verrichten. Dat blijft boeien."