Nieuwe Revu van week 37 2005
Het Kabinet Balkenende is vergelijkbaar met de firma “List & Bedrog.” Minister Verdonk is “levensgevaarlijk” bezig. Coalitiepartijen doen aan “spelbederf.” En een SP-wethouderschap in Amsterdam is voor hem een “logische vervolgstap.” Aan de vooravond van Prinsjesdag velt SP-parlementariër Harry van Bommel, alias dr. No, zijn oordeel over de politieke jungle: “Ik bijt dóór.”
Prinsjesdag. Miljoenennota. Een fris, nieuw politiek seizoen.
Zin?
“Nog niet. Ik heb mijn vakantiekleren nog aan. Ik ben
een zwevend toilet aan het installeren waarvoor het water moet worden
omgelegd, ik wil nog een muurtje en een vloertje tegelen en er moet een
fonteintje worden geplaatst. Het kwam mij dus heel slecht uit dat de
minister-president al twee weken vóór Prinsjesdag met de
leuke dingen van de begroting op de proppen kwam. Staatsrechtelijk ook
zeer onjuist. In feite zet Balkenende de koningin voor schut. Zij krijgt
een tekst van de regering die al voor de helft bekend is. Mijn voorstel
is: laat Balkenende zelf die Troonrede maar gaan voorlezen.”
‘Ik adem politiek. Ik drink politiek. Ik bén politiek.’
“Mijn woorden, ja. Met de geboorte van mijn zoon Maurits
heb ik een nog een andere grote verantwoordelijkheid, maar het statement
blijft kloppen. Het is een oergevoel. Ik kan niet tegen sollen. Hier
in Diemen wilden ze de regionale buslijn 136 opheffen, bedoeld voor ouderen
en schoolkinderen. Ik belde meteen met lokale SP’ers: ‘Actie!’ Nou,
nee, ze wilden eerst onderzoek doen... ‘Onderzoek?! Zaterdag in
het winkelcentrum! Folderen! Als jullie het niet doen, doe ik het!’ Die
verontwaardiging is even groot als ik een paar dagen later lees dat er
zomaar duizend man naar Afghanistan worden gestuurd, zonder parlementaire
toestemming. Wát? Zijn ze nou helemaal van de pot gerukt?”
Van de Diemer Courant tot de International Herald
Tribune – je houdt het nieuws en de ontwikkelingen nauwgezet
bij. Elke dag weer. Geen fout of onrechtmatigheid zal je ontgaan.
Loeren op een faux pas — het heeft iets dierlijks.
“Ja. Om mij heen hangt een wilde-beestengeur. Soms is
de politiek een jungle. In grote debatten loert de een naar de ander
van: hoe kan ik hem pakken? Je gromt naar elkaar. Ik beschuldigde minister
Bot van Buitenlandse Zaken ervan dat hij indirect betrokken was bij mensenrechtenschendingen
in Afghanistan. Taliban-gevangenen die naar Guantánamo Bay worden
gestuurd krijgen namelijk niet een behandeling die recht doet aan de
Conventie van Genève. Dan komt er een wild licht in Bot’s
ogen. Je ruikt bijna die beestengeur in de zaal – omdat de gemoederen
verhit raken. Het is: eten of gegeten worden. Er wordt gevochten. En
ik bijt dóór.”
Zet je tanden eens in de Miljoenennota?
“Nou, volgens Balkenende gaan we er allemaal in koopkracht
op vooruit. Maar ik heb sterk het gevoel dat we worden belazerd. Kijk,
een aantal maatregelen is niet verkeerd. Afschaffing van lesgeld voor
16- en 17-jarigen, meer geld voor kinderopvang, WW-premie omlaag. Maar
hoe zit het met al die andere dingen die in 2006 over ons heen komen?
Er komt een nieuw zorgstelsel. Veel mensen met een zwakke gezondheid,
zoals chronisch zieken en ouderen, gaan er fors op achteruit. Per 1 januari
worden thuiszorg en thuishulp niet meer landelijk geregeld, maar lokaal.
Als een gemeentebestuur de vergoedingen verlaagt, hebben de mensen het
nakijken. Hoe zit het daarmee?”
Zalm. Graag een korte reactie.
“Die heeft enorm geblunderd rond de Europese grondwet.
Hij bleef maar volhouden dat het leven niet duurder was geworden door
de euro. Daar worden mensen razend om. Toch is Zalm een goede vakminister.
Ik zie bij hem geen metaalmoeheid.”
Verdonk.
“Olifant in een porseleinwinkel. In de Kamer sprak ze
over moslims in termen van wij en zij: wij Nederlanders, zij moslims.
Zo draagt ze bij aan de verwijdering van bevolkingsgroepen. Door zo’n
houding voelen moslimjongeren zich hier niet thuis, ze komen in een isolement
en zijn vatbaar voor radicalisering en terrorisme. Het is dus letterlijk
levensgevaarlijk wat zij doet. Mevrouw Verdonk is minister van integratie,
maar ze desintegreert alleen maar. Ze is gewoon niet geschikt voor haar
taak.”
Balkenende.
“De meest geplaagde premier sinds de Tweede Wereldoorlog.
Geeft leiding aan een kabinet dat vergelijkbaar is met de firma List & Bedrog.
Tijdens de campagne voor een ja tegen de Europese grondwet had hij de
regie totaal niet in handen. Allerlei ministers riepen maar wat. Een
nee tegen de grondwet zou catastrofaal zijn. Donner: ‘Het wordt
oorlog.’ Brinkhorst: ‘Het licht gaat uit!’ Balkenende
zelf riep dat hij een Nederlands nee niet kon uitleggen in Brussel. Dat
werd meteen een running gag in de Kamer, zo van: als hij het niet uitlegt,
doen wij het wel. Ik zie nog het AD voor me, met paginagroot het hoofd
van Balkenende en de kop: IK STA VOOR GEK. Ik vroeg mij af: wat is de
nieuwswaarde van dit artikel?”
Los van Jan Marijnissen: wie zou jouw favoriete minister-president
zijn?
“Doekle Terpstra. Als voorzitter van het CNV had hij een
sociaal gezicht. Bevlogen man, overtuigend, sympathiek. Als lid van het
CDA kan hij leiding geven aan de sociaal-christelijke stroming. Onder
Balkenende en Verhagen zijn de christendemocratische idealen van naastenliefde
en rentmeesterschap natuurlijk volkomen verkwanseld.”
Wouter Bos?
“Opereert veel te voorzichtig. Mijn inschatting is dat
hij alle opties open wil houden. CDA, VVD, D66: hij wil met iedereen
regeren, áls hij maar mag regeren. Dat maakt hem niet tot mijn
favoriete premier. Een ruime meerderheid van de bevolking heeft geen
vertrouwen meer in dit kabinet. Een alternatief is alleen mogelijk met
de Partij van de Arbeid. Dan moet je bereid zijn óók naar
links te kijken. Helaas grijpt Wouter Bos regelmatig gelegenheden aan
om duidelijk te maken dat hij niets ziet in een linkse coalitie met GroenLinks
en SP. Hij noemt ons plat, onverantwoord, ongenuanceerd. Jammer.”
Wat is politiek gezien jouw finest hour?
“Toch wel de campagne tegen de Europese grondwet. Na het
duidelijke nee is er een omslag in denken ontstaan. Mensen vertrouwen
Europa niet. Europa heeft een slechte naam, niet in de laatste plaats
door fraude, vriendjespolitiek, gebrek aan democratie, bureaucratie en
geldverspilling. We staan nu op een kruispunt: moeten we verder gaan
met het streven naar een Europese superstaat waarbij de nationale regeringen
nauwelijks meer iets te zeggen hebben? Of maken we pas op de plaats?
Ik denk het laatste. Op mijn initiatief komt er nu een brede maatschappelijke
discussie over dit punt. We gaan nu werkelijk de stemming in het land
peilen. Heb ik zin in.”
Heeft de politicus Harry van Bommel nog zwakke kanten?
“Zwakke kanten... pfff. Nee. Nou, ik vergalopeer mezelf
wel eens. Bij de campagne voor het nee tegen de grondwet ben ik veertig
dagen lang non-stop in touw geweest. Als een minister weer eens een krankjoreme
uitspraak deed, riep ik hem meteen naar de Kamer. Ik rende van de lokale
radio van Amsterdam naar Den Haag Vandaag. Doseren is niet mijn sterkste
kant, dat is algemeen bekend. Die drift kan zich tegen mij keren. Ik
sla door. Ik overschreeuw mezelf. Dat risico loop ik.”
Je bent een grijze muis.
“Die kwalificatie heb ik nog niet eerder gehoord.”
‘Grijze muizen zijn het,’ zei Geert Wilders laatst
in dit blad over zijn collega-parlementariërs. ‘Als je door
het Kamergebouw loopt, zie je ze overal in hun hol wegschieten.’
“Zo’n algemeen oordeel kun je nooit vellen over
zo’n diverse club mensen. Ik vind dat de Tweede Kamer als geheel
behoorlijk functioneert. Zeker als het gaat om vorm of stijl wil ik mijn
collega’s niet de les lezen. De een zegt: hij debatteert goed want
hij is volhardend, de ander zegt: hij debatteert slecht want hij zeurt.
Wat is dan waarheid?
“Puur inhoudelijk is er genoeg aan te merken. Vóór een debat
hebben coalitiepartijen al afspraken gemaakt met de betrokken bewindspersoon
over de uitkomst. Dat gebeurde weer eens met de mediawet: eerst overleg met staatssecretaris
Medy van der Laan om het kabinet niet in gevaar te brengen. Terwijl de gehele
Kamer, ook CDA, VVD en D66, de regering moet controleren. Dat heet dualisme.
Maar dat ‘vergeet’ men af en toe, en dat is buitengewoon frustrerend.
Spelbederf is het. Zo neemt de betekenis en de waarde van het democratische proces
af.”
Te veel Kamerleden zouden te flets zijn, zeggen critici. Ze
tonen te weinig daadkracht, ze hebben geen eigen smoel, ze volgen gedwee
de partijlijn.
“Daar kan ik niet over oordelen. Ik ben nog nooit bij
de fractievergadering van een andere partij geweest. In de SP-fractie
kunnen we onderling stevig debatteren, maar de uitkomst is één
standpunt. Dat is logisch.”
Het stempel van Jan Marijnissen op de SP is fors. Behalve voorzitter
van de fractie is hij ook voorzitter van de partij. Is zijn invloed
niet te groot?
“Nee. De SP is een vereniging met voldoende checks en
balances voor een gezonde besluitvormingsprocedure. Ik herinner mij een
congres van de Partij van de Arbeid waarbij een meerderheid tegen de
aftrek van de hypotheekrente was. Kok verscheen op het gestoelte en zei: ‘Dat
gaan wij dus mooi niet doen.’ Een staande ovatie kreeg hij. Is
dat democratie? Dat zou bij de SP nooit gebeuren.”
In de afgelopen maanden lag Marijnissen ziek thuis vanwege een
zware hernia. Zo gauw er in Den Haag een motie lag van een andere partij
waarbij het SP-standpunt onduidelijk was, werd hij gemaild. Dat gebeurde
een paar keer per week. Hoe onafhankelijk en zelfdenkend zijn SP-Kamerleden
dan?
“Ondanks de afwezigheid van Jan heeft de fractie uitstekend
gefunctioneerd.”
Sorry, dat is geen antwoord op de vraag.
“De mening van Jan is voor ons van grote betekenis, maar
niet... per definitie doorslaggevend. Jan’s wil is niet wet. Hij
had bijvoorbeeld ooit de gedachte om opnieuw de stemplicht in te voeren
bij verkiezingen. Daar was verdeeldheid over in de SP, maar zijn idee
werd niet overgenomen. Dat is toch een groot, belangrijk punt.”
Als onafhankelijk denker zul je jezelf niet tot twee cijfers
achter de komma kunnen vinden in het partijprogramma van de SP. Op
welke punten heb je duidelijk andere opvattingen?
“Nou, bij nogal wat kwesties aangaande het koninklijk
huis had ik echt vérdergaande standpunten.”
Zoals?
“In tegenstelling tot mijn fractie vond ik dat Balkenende
de zaak Mabel – over haar vermeende relatie met gangster Klaas
Bruinsma – niet goed had afgehandeld. Hij had haar een eervolle
aftocht moeten geven. Daar lagen afspraken over.”
Het mag iets gedurfder, Harry. Iets dissidenter.
“Zo groot is mijn fantasie niet. Ik constateer met grote
vreugde dat de SP vindt wat ik vind.”
Ben jij straks de opvolger van Jan Marijnissen?
“Neen.”
Voormalig VVD-campagneleider Hans van Balen ziet in jou de ideale
kandidaat. ‘Met Harry als lijsttrekker kan de SP de PvdA verslaan.
Hij heeft de kennis, de flux de bouche (welbespraaktheid), de mediagenieke
uitstraling en de humor. Nu nog het lef.’
“Haha! Is dit een kiss of death? Ach, Hans is
een politiek maatje van me, hij zal het best vriendelijk bedoelen. Maar
het is niet relevant. Eén: ik heb de behoefte niet. Twee: Jan
Marijnissen is niet aan opvolging toe. Na die hernia is hij weer helemaal
opgelapt. Vergelijk ’t met een oude auto: zet er een nieuwe versnellingsbak
in en hij loopt weer als een zonnetje.”
Waarom wil je geen SP-voorman zijn?
“Ik zou het niet zo goed kunnen als Jan. Neem alleen al
zijn unieke achtergrond als worstenmaker in de fabriek en lasser. Ik
kan noch worsten maken, noch lassen. Ik kan pijpfitten om de waterleiding
van mijn toilet te installeren, maar verder gaat het niet. Dat is eigenlijk
al een gebrek aan papieren. En als het gaat om charisma en authenticiteit,
is Jan Marijnissen honderd procent puur.”
En jij niet?
“Ik kan natuurlijk nooit honderd procent Jan Marijnissen
zijn.”
Mis jij charisma?
“Eh... ja. En daardoor mis ik ook de kwaliteiten om goed
te kunnen communiceren. Naar een breder publiek, naar mijn eigen achterban.
Daar kan ik nog in groeien.”
Stelling: de kans dat de SP de komende tien jaar in de regering
komt is nagenoeg nihil.
“Zeer mee oneens. Je zult zien dat wij bij de gemeenteraadsverkiezingen
van 2006 enorm gaan winnen. Dat zet zich ook landelijk door. In de peilingen
hebben we al op 22 zetels gestaan. We hebben nu acht zetels, ik ben ervan
overtuigd dat we kunnen verdubbelen. Straks kan de Partij van de Arbeid
niet meer om ons heen.
“Het is natuurlijk niet gezegd dat de SP meteen gaat meeregeren. Als we
te klein zijn, kunnen we te weinig realiseren van onze sociaal-economische punten.
Om serieus te onderhandelen moet de SP minimaal de helft van het aantal zetels
van de PvdA hebben. Dus: zij vijftig, dan wij vijfentwintig. Maar laat ik reëel
zijn: ik verwacht dat we de volgende periode nog oppositie moeten voeren.”
Van Baalen sprak de verwachting uit dat je je na de volgende
verkiezingen zal gaan vervelen. ‘Dan zit Harry al negen jaar
in de Kamer. Hij heeft een nieuwe uitdaging nodig. Iets nieuws om aan
te trekken en te duwen.’ Ziet hij dat goed?
“Ja... ja. Enige metaalmoeheid is bij mij dan niet uitgesloten.
Want op een gegeven moment heb je alles al gedaan en gezien. Ook al is
mijn portefeuille – van Europese en buitenlandse zaken – nog
zo interessant.”
SP-wethouder in Amsterdam. Is dat een alternatief?
“Ja. Als de SP in het Amsterdamse bestuur komt, zou dat
absoluut een functie voor mij zijn. Daar is ook al hardop over gesproken
binnen de SP. Luister, ik ben begonnen in de Amsterdamse politiek. Het
debat in de gemeenteraad kan de vergelijking met de Tweede Kamer redelijk
doorstaan. Ik heb dan wel een verantwoordelijke rol, als bestuurder.
Vind ik een logische vervolgstap.”
Maar als de SP in de regering komt, kun je pas echt verantwoordelijkheid
nemen. Dan word je à la Joska Fischer minister van Buitenlandse
Zaken?
“Ehm... dat zou een enorme uitdaging zijn. Maar ik weet
niet of ik het zou doen. Het werk van Kamerlid is ook heel speciaal.
Dan controléér je de macht.”
Vanwaar twijfel?
“Minister, minister... zo ver reikt mijn voorstellingsvermogen
gewoon niet. Als Jan Marijnissen tot dat linkse kabinet toetreedt, en
misschien ook Agnes Kant, komt acuut de vacature van fractievoorzitter
vrij. De kans is groot dat ik mij daarvoor kandideer.”
Voor zo’n functie had je toch te weinig charisma?
“Jan Marijnissen blijft dan politiek leider. Dat is heel gebruikelijk.
Kok bleef als premier ook leider van de Partij van de Arbeid.”
Dus als de SP in de regering komt, ben jij eerder fractievoorzitter
dan minister?
“Ja. Ik voel een grote verantwoordelijkheid als lid van de Tweede Kamer.
Dat ministerschap staat echt te ver van mijn bed.”
Mag ik concluderen dat de kritische en rebelse Harry van Bommel,
de man die graag bewindslieden de maat neemt, terugdeinst om zelf verantwoordelijkheid
te nemen voor zijn linkse idealen? En zelf geen ‘vuile handen’ wenst
te maken?
“Dat is niet mijn conclusie. Maar ik geloof niet dat ik in staat ben die
indruk weg te nemen. En vuile handen? Inderdaad, die maak ik liever bij het installeren
van mijn toilet.”
Ontvang de nieuwsbrief van Emile Roemer en belangrijk nieuws van de SP: meld je aan.
Teken ook het manifest
‘1 voor allen’