SP-studentenkrant A3
Jaargang 1 nr. 3, december 2000
Geluk uiteraard, maar geld kan helpen, zoals elke SP'er weet.
Ik kies hier voor de boemeltrein. Vanuit een boemeltrein kun je veel beter naar het landschap kijken. Je hebt meer tijd om na te denken over het leven en de dood. En de poëzie.
De Meer. Maar de Meer is niet meer, dus dat gaat niet op. De Meer had ook niet hoeven blijven, maar Ajax had in een kleiner gezelliger VOETBALstadion kunnen blijven, het is nu net Holiday On Ice. Voetbal hoort op gras!
Beiden en naast elkaar, in godsnaam en in de naam van welke god weet ik niet. Maar ik maak zelf niet meer mee dat dat ooit zal gebeuren.
Allebei, ik moet om allebei erg hard lachen en ik hoef geen keuze te maken, da's niet nodig. Om Herman Finkers moet ik ook erg lachen. Mijn cabaret is geëngageerd, maar dat hoeft niet per definitie voor alle cabaret te gelden. Er zijn verschillende soorten mensen en dus ook verschillende soorten debat.
Och, ik vind de monarchie wel leuk. Als de koningin zichzelf maar niet serieus neemt.
Geen van beide. Ik ben niet zo uitgesproken, ik wissel ook qua stemgedrag, meestal niet zo links maar ook nooit rechts. De SP heeft nooit op mijn stem kunnen rekenen. Maar die Jan Marijnissen vind ik wel een komisch kereltje.
Bruine kroeg, en dan zonder achtergrondmuziek. Ik zit nu ook in zo'n hotel met van die muziek. Volgens mij zit er gewoon ergens een gozer achter een knop waarmee hij in alle supermarkten en cafés de muziek harder zet.
Alles. Als je naar alles streeft, hou je de helft over. Je moet altijd alles nemen; dat geldt ook voor de politiek. En voor van die sudderliefdes, 98 procent van de huwelijken. Al die waakvlamtypes gadverdamme. Leef toch je leven als het allerlaatste uur.
Teken ook het manifest
‘1 voor allen’