De meest positieve inbreng in het buitenlands beleid wordt in het algemeen niet geleverd door de EU, maar door afzonderlijke lidstaten. Sommige Europese landen lopen voorop in ontwikkelingshulp, vredesbemiddeling en steun aan achtergestelde en onderdrukte groepen. De EU is echter log, traag en vooral gericht op het behalen van voordelen voor grote Europese bedrijven en op het vergroten van de eigen invloed als wereldmacht tegenover de Verenigde Staten en de opkomende macht van China.
We moeten af van het idee dat de Europese Unie steeds groter en machtiger moet worden. Nog een nieuwe wereldmacht naast de VS zal een betere wereld niet dichterbij brengen. Een steeds machtigere Europese Unie zal steeds meer zijn politieke en economische wil wensen op te leggen aan landen en verbanden buiten de Unie, zoals nu al gebeurt bij het handelsbeleid van de Europese Unie. In plaats van steeds verdergaande Europese blokvorming pleiten wij voor steeds verdergaande internationale samenwerking en solidariteit op niet alleen Europese maar ook op wereldschaal.
Met de inwerkingtreding van het verdrag van Lissabon is er een soort van minister van buitenlandse zaken voor de EU ingesteld. Momenteel is dat de Britse Catherine Ashton. Onder haar verantwoordelijkheid opereert de nieuwe Europese diplomatieke dienst voor extern optreden. De taken en bevoegdheden van deze dienst zijn niet duidelijk vastgelegd. De kans bestaat dat de EU gaat concurreren met het beleid van de lidstaten in plaats van het beleid van de verschillende Europese landen te ondersteunen en te versterken. De SP blijft deze ontwikkeling dan ook kritisch volgen.
www.flickr.com
|
Teken ook het manifest
‘1 voor allen’