Weeklog Dennis de Jong: Misdaad in Italië

Misdaad is op zich al erg genoeg. De criminelen houden zich vooral bezig met het illegaal dumpen van afval, met mensen- en (hard) drugshandel. In alle gevallen maken ze slachtoffers: denk maar aan de mensonterende toestanden waarin mensen, meestal vrouwen, terechtkomen die via mensenhandelaren gedwongen worden als prostitué(e) te werken. Of aan de slachtoffers van hard drugs. Of aan de mensen die ziek worden van illegaal afval.

Deze effecten zijn meestal goed bekend. Te weinig is er echter aandacht voor de economische effecten. Op korte termijn lijken deze ook wel mee te vallen: criminelen moeten ergens heen met hun geld en zij ‘investeren’ dat vaak in kleine bedrijfjes, zoals in de horeca of, in Nederland berucht, belwinkels. Ook stoppen ze hun illegaal verdiende geld weg in onroerend goed. Dit alles heet ‘witwassen’ en is strafbaar, maar op korte termijn is er iets meer economische activiteit. Het probleem is dat op lange termijn de economie er alleen maar schade door lijdt: omdat het de criminelen alleen maar gaat om hun geld te kunnen witwassen, zijn de bedrijfjes waar ze hun geld in stoppen, geen echte bedrijven. Ze hoeven geen winst te maken, want daar gaat het de ‘investeerders’ niet om. Daarom concurreren ze vaak tegen veel lagere prijzen dan legale bedrijven en zo verjaagt het slechte geld het goede. Bovendien kopen deze criminelen veel controlerende instanties om, zodat ze hun witwaspraktijken ongestoord kunnen voortzetten. De boekhouding van de bedrijven is per definitie niet op orde (anders zou blijken waar het geld vandaan komt) en aan belasting betalen komen ze niet toe. Stel je voor: 1/15 van je economie wordt gerund door criminelen. Dat kan niet goed gaan. Daarom: Superman Mario, werk aan de winkel!

• Dossier Weeklog