18-09-2000 •
De SP-leden van de Eerste en Tweede Kamer gaan morgen op werkbezoek en blijven uit protest weg bij de Troonrede. De SP’ers hebben daartoe dit jaar besloten omdat bestudering van de kabinetsstukken aantoont dat het Paarse kabinet nog steeds de deplorabele toestand waarin de publieke sector (zorg, onderwijs, veiligheid, kunst en cultuur, openbaar vervoer, overheid) verkeert, miskent.
Het geld dat beschikbaar komt voor deze sectoren is wederom niet meer dan de bekende druppel op de gloeiende plaat. De fractie vindt het schandalig dat Paars de totale meevallers aan inkomsten aanwendt voor een versnelde aflossing van de staatsschuld, en niet voor het inlossen van de schuld aan de samenleving.
Paars lijdt nog steeds aan een monomane fixatie op de macrocijfers, de micro-ellende van veel mensen ontkennend. Maar liefst ruim 20 miljard gulden aan meevallers wordt rechtstreeks in het putje van de staatsschuld gegooid, terwijl de noden in de publieke sector groter zijn dan ooit. Deze sectoren hebben niets aan de permanente lippendienst van Paars. Beter beleid en geld, veel geld is er nodig. Het feit dat PvdA-fractievoorzitter Melkert heeft laten weten de komende jaren prioriteit te willen geven aan een totale aflossing van de staatsschuld, doet het ergste vrezen voor het lot van de publieke sector in de toekomst.
Naar de mening van de SP’ers is de budgettaire anorexia waartoe Paars de zorg en het onderwijs heeft verplicht inmiddels zó erg, dat een fase van regelrechte afbraak is aangebroken. De sectoren hebben steeds meer moeite een fatsoenlijk kwaliteitsniveau in stand te houden. Gevolg: toenemende particuliere initiatieven die een verdere tweedeling als het gaat om kwaliteit en toegang onvermijdelijk maakt.
De SP-fractie in de Tweede Kamer heeft na diepgaand onderzoek vastgesteld dat er voor de zorg en het onderwijs bedragen van 10 tot 15 miljard nodig zijn, wil men de sectoren weer aantrekkelijk maken voor werknemers, de werkdruk kunnen verlagen en de kwaliteit en de toegang verhogen.
Belangrijke waarden die het resultaat zijn van een lange geschiedenis van strijd: het recht op een waardig bestaan voor iedereen, de notie dat alle mensen gelijkwaardig zijn, en dat solidariteit noodzakelijk is voor een moderne, beschaafde samenleving, worden door Paars uitgehold. De prijs is een samenleving die tot op het bot verdeeld zal raken in een kleine groep die zich alles kan permitteren (incl. de beste en snelste zorg en idem onderwijs) en een groeiende groep mensen die zich tevreden moet stellen met minimale zorg en slecht onderwijs.
SP-fractievoorzitter Marijnissen heeft de koningin en de voorzitter van de Verenigde Vergadering van de Staten-Generaal laten weten dat er uitdrukkelijk geheel en alleen politieke motieven ten grondslag liggen aan het besluit niet aanwezig te zijn bij de troonrede en op werkbezoek te gaan in de sectoren die door Paars zo stiefmoederlijk zijn/worden behandeld.
Teken ook het manifest
‘1 voor allen’