Agnes on Tour in Arnhem

Het lijkt we één groot feest. In een lunchroom worden hapjes gemaakt en koffie geserveerd door de gehandicapten Geweldig dat deze mensen het hier zo naar hun zin hebben. Zoals bijvoorbeeld ook in Atelier 23, waar mooie kunst gemaakt wordt. In de kaarsenmakerij Giet en Dompel en de Zeepbel waar op ambachtelijke wijze zeep gemaakt wordt. Blije gezichten en veel uitleg. De Buitenplaats is open voor publiek en ontwikkelt zich als het kloppende hart van de wijk. Het zou eeuwig zonde zijn als zo’n initiatief vanwege bezuinigingen op de zorg om zeep geholpen wordt. Toch is dat helaas wel wat dreigt.

Behalve veel plezier is er ook teleurstelling. Een groep van gehandicapte bezoekers mogen niet meer komen. Waarom? Omdat ze geen recht meer hebben door de bezuiniging op de activerende ondersteuning. Met dank aan de 800 miljoen die bezuinigd is door die kabinet op de AWBZ. Een drama voor deze mensen, en ook een groot probleem voor de instelling, die mogelijk moet sluiten omdat ze het door het verlies van deze inkomsten niet mee financieel rond krijgen.

Daarna richting de Römerselaan in Klarendal. Een appartementencomplex voor mensen met een lichamelijke beperking. Midden in de wijk. Uit de gesprekken met medewerkers en bewoners bleek dat het een hele omslag is naar meer eigen verantwoordelijkheid, maar dat een grotere zelfstandigheid in een eigen huis goed bevalt. Vooral ook omdat bewoners nu meer zelf kunnen bepalen. Wanneer ze opstaan, wanneer ze naar bed gaan en wanneer ze hulp nodig hebben. En de appartementen zijn prachtig.

Maar ook hier blijkt de financiering te knellen. Voor bewoners moet vastgesteld worden voor welke ‘functies’ zij welke hulp nodig hebben. Dat wordt dan opgeteld en daar rolt dan ‘zorgzwaarte-pakket’ met een budget uit. Maar ja, wat wreekt zich hier? Mensen passen niet in standaardpakketjes. Met het budget kom je dus lang niet altijd mee uit. Niet functies helpen mensen, maar mensen helpen mensen.

‘s Avonds was ik te gast op een goed bezochte openbare avond met de afdeling in Arnhem. Voor de pauze hield ik een toespraak over de oorzaken en gevolgen van de neoliberale politiek die de wereld in een crisis gestort heeft en natuurlijk over hoe het anders kan en moet. Na de pauze was het de beurt aan de zaal. Het is een hele klus om in hoog tempo zo’n 45 vragen serieus te beantwoorden. Het is gelukt. Weliswaar met een kwartiertje uitloop maar gelet op het applaus na afloop tot ieders tevredenheid.